τυλαίνιον
τῠλαίνιον, τό,
- Dim. of τύλος I, Aret. SD 2.9. (As if from a form τύλαινα, like φλύκταινα.)
τυλαίνιον, ου (τὸ) [ῠ] petit durillon, Arét. Caus. m. diut. 2, 9.
Étym. τύλος.