χοροποιός
χοροποιός, instituting or arranging a chorus
Could not find χοροποιὸν in Logeion dictionaries.
χοροποιὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of χοροποιός
χορο-ποιός, όν,
- instituting or arranging a chorus, X. Ages. 2.17, IG 14.82* (prob. a forgery).
- II in Poets, leading the dance, ὦ θεῶν χοροποίʼ ἄναξ, of Pan, S. Aj. 698 (lyr.); Χάριτες E. Ph. 788 (lyr.); ἥβα Ar. Ra. 353 (lyr.); θυσίαι E. Hec. 917 (lyr.); χαροποιός is found in codd. of E. Ph. l.c. and v.l. in E. Hec. l.c.
χορο·ποιός, ός, όν :
1 qui compose ou arrange un chœur de danse, Soph. Aj. 698 ; Xén. Ages. 2, 17 ||
2 qui conduit un chœur, une danse, Soph. Aj. 699 ; Eur. Ph. 788 ; Ar. Ran. 353.
Étym. χ. ποιέω.
χοροποιός, einen Chor errichtend, anordnend, Xen. Ages. 2.17 ; daher auch den Chor führend, vortanzend ; Soph. Aj. 683 heißt Pan ὦ θεῶν χοροποίʼ ἄναξ ; Ar. Ran. 353 ἥβα.
χοροποιός
χορο-ποιός, όν
ποιέω
- Iinstituting or arranging a chorus, Xen.
- IIleading the dance, Soph., Eur.