χρονίζω
χρονίζω, to spend time
Could not find χρονίζοντος in Logeion dictionaries.
χρονίζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of χρονίζω
χρον-ίζω, (χρόνος):
- I intr., spend time, περὶ Αἴγυπτον Hdt. 3.61.
- 2 last, continue, τὸ μὲν καλῶς ἔχον ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον A. Ag. 847; ἐν τῇ ὑστέρᾳ Arist. HA 523a23; χρονίζωσι ib. 537a7; οὐ χ. τὸ ἀλγοῦν συνεχῶς ἐν τῇ σαρκί Epicur. Sent. 4, cf. Diog. Oen.58.
- 3 χ. δρῶν persevere in doing, Pl. Phdr. 255b.
- 4 take time, tarry, linger, A. Ag. 1356, Ch. 64 (lyr.), Th. 6.49, 8.16; κεχρονικότες, opp. ὑπόγυιοι τῇ ὀργῇ ὄντες, Arist. Rh. 1380b5; κεχρονικὼς ἐν Ῥώμῃ Plb. 33.16.6; χρονίσαι κατὰ τὸ βαλανεῖον Gal. 6.417; ἡ ναῦς καὶ τὸν χρόνον τοῦτον ὃν ἐπιστέλλω σοι χρονίζει Hp. Ep. 14: c. inf., delay to do, χ. καταβῆναι LXX Ex. 32.1 (also χ. τοῦ ποιῆσαί τι ib. Ge. 34.19), Ev.Luc. 12.45.
- 5 of ailments, to be or become chronic, Hp. Aph. 3.28.
- 6 of wine, to be or become old, to have age, Ath. 1.33a.
- II Pass., to be prolonged or delayed, τῶνδε πίστις οὐκ ὄκνῳ χρονίζεται A. Th. 54, cf. Ch. 957 (lyr.); πολέμου χρονισθέντος And. 3.27; [τὴν εὔνοιαν] χρονιζομένην . . φιλίαν γενέσθαι Arist. EN 1167a11; χ. ἐν τῷ σώματι continue, Id. Pr. 907b22; τὰ κεχρονισμένα νοσήματα Gal. 18(2).31.
- 2 grow up, χρονισθεὶς δʼ ἀπέδειξεν ἔθος A. Ag. 727 (lyr.).
- 3 to be located in time, made temporal, Simp. in Ph. 716.11, Dam. Pr. 405.
χρονίζω (f. ίσω, att. ιῶ ; ao. ἐχρόνισα, pf. κεχρόνικα ; ao. pass. ἐχρονίσθην) :
I intr.
1 passer le temps, Hdt. 3, 61 ||
2 p. suite, durer longtemps, rester longtemps, Eschl. Ag. 847 ; Arstt. H.A. 3, 22, 3 ; avec un part. χρονίζει τοῦτο δρῶν, Plat. Phædr. 255b, il persiste à faire cela ||
3 en mauv. part, tarder, être lent, temporiser, remettre, différer, Eschl. Ag. 1356, Ch. 64 ; Thc. 6, 49 ; 8, 16, avec un inf. tarder à, NT. Matth. 24, 48 ||
II tr. prolonger longtemps, d’où :
1 tirer en longueur, au pass. être traîné en longueur, Eschl. Sept. 54, etc. ; And. 27, 1 ||
2 au pass. prendre de l’âge, vieillir, Eschl. Ag. 727 ; en parl. de vin, Ath. 33a ; en parl. d’un mal, s’invétérer, Hpc. Aph. 1248 ; Gal. ad Glauc. 11, 37 ; 11, 87 ; en parl. d’une plante, durer, être vivace, Th. H.P. 9, 14, 3 ; C.P. 4, 6, 5.
Étym. χρόνος.
1. act.
a. tijd doorbrengen, verblijven:
b. tijd nemen, talmen:
c. voortduren:
2. pass.
a. vertraagd raken; op zich laten wachten:
b. ouder worden:
χρονίζω, 1) intr., die Zeit zubringen, lange bleiben od. dauern, verweilen, zögern ; Aesch. Ag. 821, 1329 ; περὶ Αἴγυπτον Her. 3.61 ; χρονίζει τοῦτο δρῶν, er hält dabei aus, Plat. Phaedr. 255b ; Thuc. 8.16 u. öfter ; κεχρονικὼς ἐν Ῥώμῃ Pol. 33.16.6 ; insbes. altern, alt werden, auch pass., χρονισθεὶς δʼ ἀπέδειξεν ἔθος τὸ πρόσθε τοκήων Aesch. Ag. 709.
2) trans., in die Länge ziehen, verzögern, hinhalten ; dah. pass., Aesch. Spt. 54 τῶνδε πύστις οὐκ ὄκνῳ χρονίζεται, vgl. Ch. 951 ; χρονίζεται ὁ πόλεμος, der Krieg wird in die Länge gezogen od. zieht sich in die Länge, Andoc. 3.27 ; Sp.
2) trans., in die Länge ziehen, verzögern, hinhalten ; dah. pass., Aesch. Spt. 54 τῶνδε πύστις οὐκ ὄκνῳ χρονίζεται, vgl. Ch. 951 ; χρονίζεται ὁ πόλεμος, der Krieg wird in die Länge gezogen od. zieht sich in die Länge, Andoc. 3.27 ; Sp.
χρονίζω,
χρόνος
- Iintr. to spend time, Hdt.: to take time, tarry, linger, delay, be slow, Aesch., Thuc.; c. inf. to delay to do, NTest.
- 2of things, χρονίζον μένειν to remain long, Aesch.
- IIPass. to be prolonged or protracted, Aesch.
- 2to grow up, χρονισθείς Aesch.