χρονοτριβέω
χρονοτριβέω, to waste time, loiter
χρονοτρῐβέω,
- waste time, loiter, Arist. Rh. 1406a37, Leonid. ap. Plu. Apophth. Lac. 2.225b, Act.Ap. 20.16, Men.Prot. p.21 D.:—Med., UPZ 39.29 (ii B. C.).
- 2 c. acc., χ. τὸν πόλεμον protract the war, Plu. Cat.Mi. 53, Eun. Hist. p.242 D.
χρονο·τριβέω-ῶ [ῐ]
1 intr. traîner le temps en hésitations, être lent, incertain, Arstt. Rhet. 3, 3, 3 ; Léonid. (Plut. M. 225b) ; NT. Ap. 20, 16, etc. ||
2 tr. traîner en longueur, acc. Plut. Cato mi. 53.
Étym. χρόνος, τρίβω.
χρονοτριβέω, die Zeit verbringen, säumen, Arist. rhet. 3.3.
χρονοτριβέω
χρονο-τρῐβέω,
fut. -ήσω
τρίβω
- Ito waste time, loiter, Arist., NTest.
- IIc. acc., χρ. τὸν πόλεμον to protract the war, Plut.