χρονισμός
χρονισμός, tarrying
Could not find χρονισμόν in Logeion dictionaries.
χρονισμόν Noun: masculine accusative singular of χρονισμός
χρον-ισμός, ὁ,
- tarrying in a place, Plb. 1.56.3.
- II delaying, coming late, D.H. 6.52.
- III a becoming chronic, Sor. 2.84, Orib. Fr. 55.
χρονισμός, οῦ (ὁ)
1 long séjour, Pol. 1, 56, 3 ||
2 lenteur, hésitation, DH. 6, 52.
Étym. χρονίζω.
χρονισμός, ὁ, das lange Bleiben, Verweilen ; Pol. 1.56.3 ; Dion.Hal. 6.52 ; – das Zögern, Spätkommen.