ψέκτης
ψέκτης, a censurer, disparager
ψέκ-της, ου, ὁ,
- censurer, faultfinder, Hp. Acut. 6, Pl. R. 589c, Lg. 639c.
ψέκτης, ου (ὁ) celui qui blâme, censeur, critique, Hpc. Acut. 384 ; Plat. Rsp. 589c, Leg. 639b ; Man. 4, 236.
Étym. ψέγω.
ψέκτης, ὁ, der Verkleinerer, Tadler, Plat. Rep. IX.589c, Legg. I.639c, Ggstz von ἐπαινέτης.
ψέκτης, ου, ὁ,
ψέγω
- a censurer, disparager, Plat.