ψαλτήριον
ψαλτήριον, stringed instrument, psaltery, harp
Could not find ψαλτηρίου in Logeion dictionaries.
ψαλτηρίου Noun: neuter genitive singular of ψαλτήριον
ψαλ-τήριον, τό,
- stringed instrument, psaltery, harp, τρίγωνα ψ. Arist. Pr. 919b12, cf. Hippias(?) in PHib. 1.13.31, Apollod. ap. Ath. 14.636f, Thphr. HP 5.7.6, LXX Ge. 4.21, al., Jul. Or. 2.49c.
ψαλτήριον, ου (τὸ) instrument à cordes, sorte de harpe, Th. H.P. 5, 7, 6 ; Plut. M. 713c, 827a, Them. 2, Ant. 24 ; Sext. p. 748, 17 ; particul. l’instrument appelé μάγαδις, Apd. (Ath. 636f), ou l’instrument appelé τρίγωνον, Arstt. Probl. 19, 23, 2.
Étym. ψάλλω.
ψαλτήριον, τό, das Saiteninstrument ; τρίγωνον Arist. Probl. 19.23 ; bes. die μάγαδις, Apollodor. bei Ath. XIV.636f ; vgl. auch IV.138 ; Plut. Them. 2.