ψαμαθηΐς
ψαμαθηΐς, sandy
ψᾰμᾰθ-ηΐς, ίδος, ἡ,
- sandy, Nic. Th. 887.
ψαμαθηΐς, ΐδος [ᾰᾰῐδ] adj. f. qui se trouve ou vit dans le sable, ép. d’une plante appelée σίδη (Nymphæa alba L.) Nic. Th. 887.
Étym. ψάμαθος.
ψαμαθηΐς, ίδος, ἡ, sandig, Nic. Ther. 887, ψαμαθηΐδας σίδας.