ψαλτικός
ψαλτικός, of or for harp playing
ψαλ-τικός, ή, όν,
- of or for harp playing, ψ. ὄργανον a stringed instrument, Ath. 14.634f (of the μάγαδις) ; ἄνδρα ψαλτικὴν ἀγαθόν a good harpist, Ael. ap. Ar.Byz. Epit. 84.8.
ψαλτικός, ή, όν, qui concerne le jeu d’un instrument à cordes : ψαλτικὸν ὄργανον, Ath. 634f, instrument à cordes, lyre.
Étym. ψάλλω.
ψαλτικός, zum Spielen eines Saiteninstruments gehörig, geschickt, ψαλτικὸν ὄργανον, Saiteninstrument, Ath. XIV.634f.