ἀΐδρυτος
ἀΐδρυτος, unsettled, unstable
ἀΐδρυτος or (more freq.) ἀνίδρυτος, ον,
- unsettled, unstable, δρόμοι ἀν. E. IT 971; χρόνοι irregular, Ruf. Interrog. 12; ἄοικοι καὶ ἀν. Plu. TG 9; νῆσος ἀν. floating, D.H. 1.15; τὸ ἀν. τῆς γνώμης, τῆς οὐσίας, Ph. 2.112, Dam. Pr. 413.
- II with no fixed abode, Τίμων ἦν ἀ. τις Ar. Lys. 809 (lyr.); ἄσπειστος, ἀν. D. 25.52; οἰκοῦσιν φεύγοντες, ἀ. κακὸν ἄλλοις Cratin. 209 (expl. by ὃ οὐκ ἄν τις αὑτῷ ἱδρύσαιτο EM 42.10).
1 sin hogar, errante, vagabundo de pers.
Τίμων ἦν τις ἀ.
ἄοικοι καὶ ἀνίδρυτοι μετὰ τέκνων πλανῶνται καὶ γυναικῶν
• fig. de abstr.
οἰκοῦσιν φεύγοντες, ἀΐδρυτον κακὸν ἄλλοις
viven desterrados, desgracia errante para otrosδρόμοι ἀνίδρυτοι
de la persecución de las Erinis
• sin sede, sin lugar
τὸ οὐκ ὄν
νῆσος ἀ.
isla flotante
2 inestable
τὸ ἀν. τῆς γνώμης
ψυχή
• del tiempo irregular Ruf.Interrog.12.
ἀ·ΐδρυτος, ος, ον, c. ἀνίδρυτος, Ar. Lys. 809.
ἀΐδρυτος
ἱδρύω
- unsettled, vagabond, Ar.; δρόμοις ἀν. in vagabond courses, Eur.