αἰεί

[cf. ἀεί, αἰέν.]

Always, ever, for ever, continually, constantly, without omission or intermission:

πυραὶ καίοντο Il. 1.52, νεικεῖ με 520. Cf. Il. 1.561, Il. 2.46, 88, Il. 3.408, etc.: θέλγει Od. 1.56, κῆρ μοι τείρει 341. Cf. Od. 4.353, Od. 5.10, Od. 7.201, Od. 9.513, etc.

• 1always, ever
• • a αἰεὶ μενοινῶν O. 1.58 φιλεῖ δέ μιν Παλλὰς αἰεί O. 2.27 ἴσαις δὲ νύκτεσσιν αἰεί, ἴσαις δʼ ἁμέραις O. 2.61 αἰεὶ δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα τε μάρναται O. 5.15 μέγα τοι κλέος αἰεί O. 8.10 ἐγχώριοι βασιλῆες αἰεί O. 9.56 θέλοντι δὲ Παμφύλου καὶ μὰν Ἡρακλειδᾶν ἔκγονοι αἰεὶ μένεινΔωριεῖς P. 1.64 Ζεῦ τέλειʼ, αἰεὶ δὲ P. 1.67 εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλύειν P. 1.90 χρὴ δὲ κατʼ αὐτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον P. 2.34 καλός τοι πίθων παρὰ παισίν, αἰεὶ καλός P. 2.72 τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ τέλλετο P. 4.256 ἀρεταὶ δʼ αἰεὶ μεγάλαι πολύμυθοι P. 9.76 Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται (coni. Hermann: αἰεὶ, ἀεὶ codd.; ἅμα Bergk.) P. 9.88 ἀσφαλὲς αἰὲν ἕδος μένει οὐρανός (Hermann: αἰεὶ codd.) N. 6.3 ἀτὰρ γένος αἰεὶ φέρει τοῦτό οἱ γέρας N. 7.39 παιδῶν δὲ παῖδες ἔχοιεν αἰεὶ γέρας τό περ νῦν N. 7.100 ἅπτεται δʼ ἐσλῶν ἀεί (Tricl.: αἰεὶ codd.) N. 8.22 θάλλοντες αἰεὶ σὺν θεῷ θνατὸν διέρχονται βιότου τέλος I. 4.4 διὰ πόντον βέβακεν ἐργμάτων ἀκτὶς καλῶν ἄσβεστος αἰεί I. 4.42 τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ βλέπειν χρῆμα πάν I. 8.13 ἀεὶ θάλλει Pae. 2.52
  • b at any time τὸ δʼ αἰεὶ παράμερον ἐσλὸν ὕπατον ἔρχεται παντὶ βροτῶν O. 1.99 οἷα ψιθύρων παλάμαις ἕπετʼ αἰεὶ βροτῷ P. 2.75 τὸν δʼ ἀμφέποντʼ αἰεὶ φρασὶν δαίμον ἀσκήσω P. 3.108 τὸ δὲ πὰρ ποδὶ ναὸς ἑλισσόμενον αἰεὶ κυμάτων (Byz.: ἀεὶ codd.) N. 6.55
  • c frag. ]τιν ἀεὶ πρ[ Πα. 13a. 19. ὀδμὰ δʼ ἐρατὸν κατὰ χῶρον κίδναται αἰεὶ<—>† (locum cruce notavit Snell.) Θρ. 7. 9.