ἀμφίδοξος
ἀμφίδοξος, with doubtful mind
ἀμφί-δοξος, ον, of persons,
- with doubtful mind, Ps.-E. Fr. 1132.52; πρὸς τὸ θεῖον Plu. Def.orac. 2.434d; περί τινος ib. Lib.educ. 11d.
- 2 of a witness, of doubtful credibility, Arist. Rh.Al. 1431b23.
- II of things, ambiguous, doubtful, ἐν ἀμφιδόξῳ Thphr. CP 1.22.2; ἀ. νίκη, ἐλπίδες, Plb. 11.1.8, 15.1.12; of oracles, Luc. JConf. 14 (v.l.); causing doubt, πτοῖαι Onos. 6.5. Adv. -δόξως Gal. 1.273, al.
- 2 in Prosody, of doubtful quantity, Lat. anceps, Sch. Heph. 1.4.
I pas.
1 de pers. dudoso
τὸν μάρτυρα <ἢ> πιστὸν ἢ ἄπιστον ἢ ἀμφίδοξον
2 de cosas dudoso, ambiguo
νίκη
κίνδυνος ἀ.
riesgo con desenlace imprevisibleἀμφίδοξα τὰ τέλη τῶν κινδύνων
ἐλπίς
οὐδέν
• que causa duda
πτοῖαι
• en métr.
συλλαβὴ ἀ.
sílaba anceps
•
ταῦτα μὲν ἐν ἀμφιδόξῳ
eso está en duda
II act. que duda E.Fr.1132.52,
περὶ δὲ τοῦ ῥηθήσεσθαι μέλλοντος ἀμφίδοξός εἰμι
ἀ. ὢν ... πρὸς τὰ θεῖα
III adv. -ως ambiguamente Gal.1.273.
ἀμφίδοξος, ος, ον :
1 contestable, douteux, Pol. 9, 4, 4 ; 11, 1, 8 ; 18, 11, 11, etc. ; Plut. Fab. 3 ; Luc. Harm. 4, etc. ; ἐν ἀμφιδόξῳ, Th. C.P. 1, 22, 2, dans le doute ||
2 qui doute, qui n’a pas d’opinion arrêtée : πρός τι, Plut. M. 434d ; περί τινος, Plut. M. 11d, à l’égard ou au sujet de qqe ch.
Étym. ἀ. δόξα.
ἀμφίδοξος, unentschieden, zweifelhaft, νίκη Pol. 11.1.8 ; κίνδυνος 9.4 ; ἐλπίδες 15.1.12 ; Plut. öfter ; ἐν ἀμφιδόξῳ εἶναι, streitig sein, Theophr.; Luc. Harm. 4 ; συλλαβή, anceps, Schol. Hephaest. p. 6 ; ἀμφίδ. πρὸς τὰ θεῖα, der keine feste Meinung über die Götter hat, Plut. def. Or. 45.
ἀμφίδοξος
δόξα
- with doubtful mind or of double sense, doubtful, Polyb., etc.