ἀμφιδοξέω
ἀμφιδοξέω, to be doubtful
ἀμφι-δοξέω,
- to be doubtful, τὸ ἀμφιδοξεῖν room for doubt, Arist. Rh. 1356a8; ἀ. περί τινος Plb. 32.16.5.
- II c. acc., doubt about, Arist. SE 176b15:—Pass., to be doubtful, τἀληθὲς ἀμφιδοξεῖται ib. 176b20; ἀποφάσεις Plb. 36.9.2; ἐλπίδες D.S. 19.96, cf. Plu. Thes. 23.
dudar dobre c. ac.
ὅσα ἀ.
• c. giro preposicional
περὶ τῶν προσπιπτόντων
τοῖς πυρσοῖς ἐναντίοις ἀμφιδοξήσαντες
desconcertados por las señales contradictorias
• subst. τὸ ἀμφιδοξεῖν el dudar Arist.Rh.1356a8
• v. pas. ser dudoso
τὸ ἀληθὲς ἀμφιδοξεῖται
ἐλπίς
παράδειγμα
ἀμφιδοξέω-ῶ :
1 être dans le doute, Arstt. Rhet. 1, 2, 4 ; περί τινων, Pol. 32, 26, 5, sur certaines choses ||
2 mettre en doute, acc. Arstt. Soph. el. 17, 17 ; pass. être douteux, Arstt. Soph. el. 17, 18 ; DS. 13, 7 ; 19, 96 ; Plut. Thes. 24.
Étym. ἀμφίδοξος.
ἀμφιδοξέω, unschlüssig, zweifelhaft sein, Arist. rhet. 1.2 ; περί τινων Pol. 32.26.5 ; Plut. im pass., Thes. 23.
ἀμφιδοξέω
from ἀμφίδοξος
- to be doubtful:— Pass. to be matter for doubt, Plut.