ἀμφίδρυπτος
ἀμφί-δρυπτος, ον,
- = ἀμφιδρυφής, AP 6.84 (Paul.Sil.), 9.323 (Antip.
).
desgarrado, arañado en torno
σάκος
σκῦλα
ἀμφίδρυπτος, ος, ον, déchiré tout autour ou de tous côtés, Anth. 6, 84.
Étym. ἀμφιδρύπτω.
ἀμφίδρυπτος, rings, ganz zerfleischt, zersetzt, σάκος Paul.Sil. 49 (ot, 84); σκῦλα Antip.Sid. 29 (IX.323).