ἀμφισβητέω
ἀμφισβητέω, to stand apart; disagree, dispute
- lit. go asunder, stand apart: hence, disagree with, ὁ ἕτερος τῶν λόγων τῷ πρότερον λεχθέντι -βατέων Hdt. 9.74.
- b abs., disagree, dispute, wrangle, Id. 4.14, etc.: περί τινος And. 1.27, Isoc. 4.19, Pl. Prt. 337a; ὑπέρ τινος Antipho 3.4.3: πρός τινα 3.1.1; οἱ ἀμφισβητοῦντες the parties, in a law-suit, Arist. Rh. 1354a31.
- 2 c. dat. pers., dispute or argue with a person, Pl. Phdr. 263a, al.; τινὶ περί τινος Id. Plt. 268a.
- 3 c. gen. rei, dispute for or about a thing, τοῦ σίτου τοῦ ἡμετέρου D. 32.9; lay claim to, τῆς ἡγεμονίας Isoc. 4.20; τῶν οὐδὲν ὑμῖν προσηκόντων Epist. Phil. ap. D. 12.23; τῆς ἀρχῆς D. 39.19; τῆς πολιτείας Arist. Pol. 1280a6, cf. 1283a11; τρία τὰ ἀμφισβητοῦντα τῆς ἰσότητος three things which claim equal shares in . ., 1294a19; τῆς μεσότητος ἀ. τὰ ἄκρα EN 1125b18:—also ἀ. πρός τι make a claim with reference to a standard, Pol. 1283a24.
- b Att. law-term, lay claim to property of deceased or guardianship of heiress, χρημάτων Isoc. 19.3; κλήρου D. 3.5, 44.38; κληρονομίας Is. 3.1: abs., 3.61, 6.3; τινὶ περὶ τῶν πατρῴων 3.61; πρὸς διαθήκην in defiance of a will, Isoc. 19.1.
- 4 c. acc. rei, dispute point, be at issue upon it, ἓν τουτὶ ἀμφισβητοῦμεν Pl. Grg. 472d; οὐκ ἀληθῆ ἀ. Mx. 242d; cf. ἀμφισβητητέον.
- 5 c. acc. et inf., argue, maintain that . ., ἀ. εἶναί τι Id. Grg. 452c, cf. D. 27.62, etc.; but ἀ. ὅτι ἐστί τι dispute the fact that . ., Pl. Smp. 215b: with neg., argue or maintain that it is not, τὸ μὴ οὐχὶ ἡδέα εἶναι τὰ ἡδέα λόγος οὐδεὶς ἀ. Phlb. 13a; ἠμφεσβήτει μὴ ἀληθῆ λέγειν ἐμέ D. 19.19; ἀ. ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγει τις Pl. R. 476d, al.: οὐδεὶς ἀ. περὶ τούτων, ὡς οὐ . . Arist. Pol. 1287b17; σὺ δὲ ἀμφισβητῶν ἀνὴρ εἶναι Aeschin. 2.148.
- II Pass., to be the subject of dispute, to be in question, ἀμφισβητεῖταί τι Pl. R. 581e, etc.: impers., ἀμφισβητεῖται περί τι Sph. 225b; περί τινος R. 457e; ἠμφεσβητήθη μηδεμίαν εἶναι τέχνην Plt. 276b; ὁ πολίτης ἀ. is a debatable term, Arist. Pol. 1275a2; τὰ ἀμφισβητούμενα, = ἀμφισβητήματα, Th. 6.10, 7.18, Isoc. 4.19, Pl. Lg. 641e, etc.
I en gener. no estar de acuerdo, disputar, querellarse
1 abs. estar en desacuerdo Hdt.4.14,
οἱ ἀμφισβητοῦντες
los litigantes, las partes en un juicio
2 c. ac. de cosa discutir
ἓν μὲν τουτὶ ἀ.
οὐκ ἀληθῆ ἀ.
objetar falsedades
• en v. pas.
ἀμφισβητοῦνται ἑκάστου εἴδους αἱ ἡδοναί
τὰς δὲ διαθήκας ὑφ' ἡμῶν ἀμφισβητουμένας
χώραν ἀμφισβητουμένην
terreno discutidoγνώμη ἀ.
sentencia discutibleτὴν ... ἀ. ὄρχησιν
το ἀ. ἔδαφος
terreno en disputa
• τὰ ἀμφισβητούμενα puntos contenciosos, puntos de controversia
τὰ ἀ. ἔχομεν
περὶ τῶν ἀ. ἡμᾶς ἐδίδαξαν
nos informaron sobre los puntos a discutirτὸ σοὶ δοκοῦν περὶ τῶν νῦν ἀ.
ὡς διαλαβὼν περὶ τῶν ἀ.
3 c. dat. de pers. no estar de acuerdo con, discutir con, contradecir
ὁ δ' ἕτερος τῶν λόγων τῴ πρότερον λεχθέντι ἀμφισβατέων
ἀμφισβητοῦμεν ἀλλήλοις τε καὶ ἡμῖν αὐτοῖς
(γυνή) ἀμφισβητοῦσα τῷ Νικομήδει
ἐνίκησε ... ἅπαντας τοὺς ἀμφισβητήσαντας ἑαυτῇ
venció a todos los que se oponían a ella
• tb. c. πρός y ac.
πρὸς τίνα
πρὸς ἐμέ
πρὸς τὸν πατέρα
πρὸς τίνα (λόγον)
respecto a un (argumento)
• c. dat. de pers. y giro preposicional c. gen. no estar de acuerdo con ... sobre ...
βουκόλῳ ... ἀ. περὶ τούτων οὐδενός
Ξέρξῃ ... περὶ τῆς βασιλείας ἀμφισβητῶν
(Ariamenes vino de Bactriana) a disputar a Jerjes el reinoἔθνη περὶ αὐτῶν ἀμφισβητοῦντα ὑμῖν
• oponerse a
ὁ λόγος ἀ. τοῖς φαινομένοις ἐναργῶς
4 c. gen. disputar, discutir sobre, por
τοῦ σίτου
τῆς θαλάττης
• c. giro preposicional c. gen.
περί τινος
περὶ τῶν λόγων
περὶ θρεμμάτων
ὑπέρ τινος
ὑπέρ τοῦ τειχισμοῦ τῆς πόλεως
II jur. como término legal ático
1 exigir, reclamar dinero, etc., c. gen.
χρημάτων
κλήρου
τῆς κληρονομίας
• abs.
οὐκ ἠμφεσβήτουν ἀλλ' ἡσυχίαν εἶχον
οὐδαμοῦ ἠμφεσβήτησεν
ὀρθῶς ἀ.
περὶ τῶν πατρῴων
2 en sent. más amplio ref. a cargos, situaciones sociales, etc. pretender, exigir, reclamar
τῆς ἡγεμονίας
τῆς ἀρχῆς
τῆς πολιτείας
τῶν ἀρχῶν
• en sent. abstr. exigir
τρία ἐστὶ τά ἀμφισβητοῦντα τῆς ἰσότητος
hay tres títulos que exigen la igualdad(τῆς μεσότητος) ὡς ἑρήμης ἔοικεν ἀμφισβητεῖν τὰ ἄκρα
parece que los extremos luchan por (el término medio) como si este faltara
III ref. a una de las posturas en un debate
1 c. complet. de inf. mantener que
ἀ. ... τὴν παρ' αὑτῷ τέχνην μείζονος ἀγαθοῦ αἰτίαν εἶναι ἢ τὴν σήν
• esp. c. neg. mantener que no, decir que no ...
τὸ ... μὴ οὐχὶ ἡδέα εἶναι τὰ ἡδέα λόγος οὐδεὶς ἀ.
ἀ. μὴ ἀληθῆ λέγειν ἐμέ
οὐδ' ἀ. μὴ οὐκ ἀληθῆ ταῦτα εἶναι
2 c. complet. c. ὡς, ὅτι discutir que, dudar de que
ὅτι ... το εἶδος ὅμοιος εἶ τούτοις ... ἀ.
ἀ. ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγομεν
ἠμφεσβήτει ὡς ... ἄλλοι τινὲς εἶεν ἀμείνους
•De ἀμφίς y un derivado de la raíz de ἔβᾱν. Se ha propuesto que hay haplología por *ἀμφισβᾰτητέω.
1. het oneens zijn, twisten, discussiëren; met dat. van pers.:
2. daarentegen beweren, met AcI:
3. aanspraak maken op,
1) im Widerspruch mit Jemandem, dagegen behaupten, Ggstz von ὁμολογέω, mit darauf folgendem acc. c. inf., z.B. Plat. Gorg. 452c ; Dem. 19.19, u. so οὐκ ἠμφεσβήτησε μὴ ἔχειν, er leugnete den Besitz nicht, 27.15 ; vgl. Lys. 23.13 u. Plat. Hipp. min. 269d οὐκ ἀμφ. μὴ οὐχὶ σὲ εἶναι σοφώτερον ; häufiger noch ὡς, z.B. ὡς οὐ γνώσεται Charm. 169e ; Parm. 135a ; ὅτι, Symp. 215b ; auch der bloße acc., wie ἓν τουτί Gorg. 472d ; τἀληθῆ Men. 242d ; dah. geradezu bezweifeln, τὴν πραγμάτων ἰσότητα, Arist.
2) streiten, rechten, πρός τινα Plat. Soph. 246b ; πρὸς ἓν ῥῆμα, gegen, um ein Wort rechten, Dem. 34.33 ; häufiger τινί, z.B. Phaedr. 263a ; Isae. 8.27 ; οἱ ἀμφισβητοῦντες, die Prozessierenden, Arist. rhet. 1.1. – Der Gegenstand des Streites wird mit dem gen. ausgedrückt, ἡμῖν τοῦ σίτου, Dem. 32.9, streitet mit uns über das Getreide ; vgl. Plat. Polit. 279a ; Polyb. 2.71.7 ; τινὶ περί τινος Plat. Polit. 268a ; τινὶ ὑπέρ τινος Polyb. 1.71.5 ; περί τι Plat. Menex. 237c.
3) Anspruch auf etwas machen, τινός, τοῦ εὐφρονεῖν Isocr. 5.82 ; τῆς ἡγεμονίας 4.20 ; τῆς ἀρχῆς Dem. 39.19. – Auch im pass. nicht selten ; πρᾶγμα ἀμφισβητούμενον u. τὰ ἀμφισβητούμενα, streitige Sachen, Punkte, Isocr. 5.3 ; Thuc. 6.10 u. öfter Polyb., z.B. 1.68, 80 ; ἀμφισβητεῖται ἔκ τινος Plat. Theaet. 171d, von Einem bezweifelt werden ; ἀμφισβητεῖται περί τινος, es wird worüber gestritten, Rep. V.457e ; περί τι Soph. 225b.
- Iliterally, to stand apart, and so to disagree with an argument, c. dat., Hdt.:—c. dat. pers. to dispute or argue with, τινι Plat.
- 2absol. to dispute, wrangle, argue, Plat., etc.:— οἱ ἀμφισβητοῦντες the opponents, in a lawsuit, Dem.
- 3c. gen. rei, to dispute for or about a thing, Dem.; also περί τινος Plat.:— to lay claim to the property of a deceased person, τοῦ κλήρου Dem.
- 4c. acc. rei, to dispute a point, Plat.
- 5c. acc. et inf. to argue that, Plat.
- IIPass. to be the subject of dispute, Plat.; or impers., ἀμφισβητεῖται περί τι or περί τινος Plat.; ἀμφισβητεῖται μὴ εἶναί τι it is disputed, Plat. Hence
-
…μηχανώμενοι ὀργὰς τοῖς ἀκούουσι κατὰ τῶν τὰ δίκαια πραττόντων παρασκευάζουσι. πρῶτον μὲν οὖν ἀνάγνωθι τὸν νόμον. Νόμος οὐκ ἠμφεσβήτει, ὦ ἄνδρες, ἀλλʼ ὡμολόγει ἀδικεῖν, καὶ ὅπως μὲν μὴ ἀποθάνῃ ἠντεβόλει καὶ ἱκέτευεν, ἀποτίνειν δʼ ἕτοιμος…
Lysias, Speeches
-
…φρονήσεως δὲ καὶ ἀληθείας καὶ τῆς ψυχῆς ὅπως ὡς βελτίστη ἔσται οὐκ ἐπιμελῇ οὐδὲ φροντίζεις ; καὶ ἐάν τις ὑμῶν ἀμφισβητήσῃ καὶ φῇ ἐπιμελεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς ἀφήσω αὐτὸν οὐδʼ ἄπειμι, ἀλλʼ ἐρήσομαι αὐτὸν καὶ ἐξετάσω καὶ ἐλέγξω, καὶ…
Plato, Apology
-
…, τὸ πολὺ μέρος ἀκμὴν ἀπέλιπον τῆς οἰκουμένης ἀλλότριον. Σικελίας μὲν γὰρ καὶ Σαρδοῦς καὶ Λιβύης οὐδʼ ἐπεβάλοντο καθάπαξ ἀμφισβητεῖν, τῆς δʼ Εὐρώπης τὰ μαχιμώτατα γένη τῶν προσεσπερίων ἐθνῶν ἰσχνῶς εἰπεῖν οὐδʼ ἐγίνωσκον. Ῥωμαῖοί γε μὴν οὐ τινὰ…
Polybius, Histories
-
…ὑπερβῆναι τοὺς τῆς Ἀσίας ὅρους, οὐ μόνον ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ περὶ σφῶν ἐκινδύνευσαν. Λακεδαιμόνιοι πολλοὺς ἀμφισβητήσαντες χρόνους ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας, ἐπειδή ποτʼ ἐκράτησαν, μόλις ἔτη δώδεκα κατεῖχον αὐτὴν ἀδήριτον. Μακεδόνες τῆς…
Polybius, Histories
-
…τοῖς χρόνοις βραχὺ προσαναδραμόντας κεφαλαιώδη τῶν μεταξὺ πράξεων ποιήσασθαι τὴν ἀνάμνησιν. τῆς γὰρ ἀρχῆς ἀγνοουμένης ἢ καὶ νὴ Δίʼ ἀμφισβητουμένης οὐδὲ τῶν ἑξῆς οὐδὲν οἷόν τε παραδοχῆς ἀξιωθῆναι καὶ πίστεως · ὅταν δʼ ἡ περὶ ταύτης ὁμολογουμένη παρασκευασθῇ δόξα ,…
Polybius, Histories
-
…μνᾶς ὑπὲρ τούτων αἰτοῦντες. ἀλλʼ εἰ μέν τι τῶν ἄλλων κτημάτων πολλοστοῦ μέρους τῆς ἀξίας ἐπώλουν, οὐκ ἂν ἠμφεσβήτησαν ὡς εὖ φρονοῦντες τυγχάνουσι, σύμπασαν δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν οὕτως ὀλίγου τιμῶντες, ὡς νοῦν ἔχοντες διδάσκαλοι…
Isocrates, Speeches
-
…δʼ εὖ ζῆν καὶ τὸ εὖ πράττειν ταὐτὸν ὑπολαμβάνουσι τῷ εὐδαιμονεῖν · περὶ δὲ τῆς εὐδαιμονίας, τί ἐστιν, ἀμφισβητοῦσι καὶ οὐχ ὁμοίως οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἀποδιδόασιν. οἳ μὲν γὰρ τῶν ἐναργῶν τι καὶ φανερῶν, οἷον ἡδονὴν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…τὴν Ἀσίαν τόπους. εἰ μὲν οὖν ἡμῖν ἦν συνήθη καὶ γνώριμα τὰ πολιτεύματα τὰ περὶ τῆς τῶν ὅλων ἀρχῆς ἀμφισβητήσαντα, ἴσως οὐδὲν ἂν ἡμᾶς ἔδει περὶ τῶν πρὸ τοῦ γράφειν ἀπὸ ποίας προθέσεως ἢ δυνάμεως ὁρμηθέντες ἐνεχείρησαν τοῖς τοιούτοις…
Polybius, Histories
-
…τοῦ εἰ δυνατὸν ἢ μὴ πλείστην ἂν ἀμφισβήτησιν γενέσθαι. περὶ ἀμφοτέρων, ἦ δʼ ὅς, εὖ μάλʼ ἂν ἀμφισβητηθείη. λέγεις, ἦν δʼ ἐγώ, λόγων σύστασιν · ἐγὼ δʼ ᾤμην ἔκ γε τοῦ ἑτέρου ἀποδράσεσθαι, εἴ…
Plato, Republic
-
…φύσει μὲν ἄλλα εἶναι, νόμῳ δὲ ἕτερα, τὰ δὲ δὴ δίκαια οὐδʼ εἶναι τὸ παράπαν φύσει, ἀλλʼ ἀμφισβητοῦντας διατελεῖν ἀλλήλοις καὶ μετατιθεμένους ἀεὶ ταῦτα, ἃ δʼ ἂν μετάθωνται καὶ ὅταν, τότε κύρια ἕκαστα εἶναι, γιγνόμενα…
Plato, Laws