ἀνδρόπρῳρος
ἀνδρόπρῳρος, with man’s face
ἀνδρό-πρῳρος, ον, (πρῷρα)
- with manʼs face, Emp. 61.
que tiene cara de hombre
βουγενῆ
ἀνδρό·πρῳρος, ος, ον, à visage d’homme, Empéd. 215 Sturz.
Étym. ἀνήρ, πρῷρα.
ἀνδρόπρῳρος, (VLL erkl. ἀνδροπρόσωπος), mit Männerantlitz. Empedocl. 215.