ἀνδροτής
ἀνδροτής, manhood
ἀνδροτής, ῆτος, ἡ,
- manhood, Il. 16.857, 24.6 (vv.ll. ἀδρ-, ἁδρ-).
- II = ἀνδρεία, Phintys ap. Stob. 4.23.61.
ἀνδροτής, ῆτος, mieux que ἀνδρότης, ητος (ἡ) propr. qualité d’être homme fait, d’où la force de l’âge, virilité, bravoure, Il. 16, 857 ; 22, 363 ; 24, 6 ||
➳ seul. acc. -ῆτα [ᾰν. par nécessité métrique], cf. ἀδροτής.
Étym. ἀνήρ.
ἀνδροτής, ῆτος, ἡ, Mannheit, Hom. Il. 16.857, 22.363 ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην ; 24.6 ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ. Ueber die v.l. ἁδροτῆτα s. unter ἁδροτής.
ἀνδροτής
-ῆτος, ἡ
[prob. rather ἆδροτής, fr. ἀδρ-, ἀνδρ-, ἀνήρ. Cf. ἀνδρειφόντης.]
- 1
Manhood Il. 16.857 = Il. 22.363.
- 2
Manliness Il. 24.6.
- 1
ἀνδροτής , ῆτος: manliness, manly beauty; λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην, Il. 16.857, Il. 22.363; ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠύ, Il. 24.6, where the first syllable is shortened. See ἁδροτής.