ἀνδροφάγος
ἀνδροφάγος, eating men
ἀνδρο-φάγος, ον,
- eating men, Κύκλωψ Od. 10.200; οἱ Ἀ., a people north of the Scythians, Hdt. 4.18, 106, cf. Palaeph. 7.
que come hombres, antropófago
Κύκλωψ
ἵπποι
ἰχθύες
• οἱ Ἀνδροφάγοι los andrófagos pueblo situado al Norte de Escitia, Hdt.4.18, 106.
ἀνδρο·φάγος, ος, ον [φᾰ] qui mange de la chair humaine, Od. 10, 200 ; οἱ Ἀνδροφάγοι, Hdt. 4, 18, 106, les mangeurs de chair humaine, pple du nord de la Scythie.
Étym. ἀνήρ, φαγεῖν ; cf. ἀνθρωποφάγος.
ἀνδροφάγος, Menschen fressend, Od. 10.200 Κύκλωπος ἀνδροφάγοιο, v.l. ἀνδροφόνοιο, s. Scholl.
ἀνδροφάγος
[ἀνδρ-, ἀνήρ + φάγον.]
Man-eating Od. 10.200.
ἀνδροφάγος (φαγεῖν): man-eating, of the Cyclops, Od. 10.200†.
ἀνδροφάγος
φαγεῖν
- eating men, Od., Hdt.