ἀνεμπόδιστος
ἀνεμπόδιστος, unembarrassed
Could not find ἀνεμπόδιστον in Logeion dictionaries.
ἀνεμπόδιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνεμπόδιστος
- unhindered, ἐνέργεια Arist. EN 1153a15; βίος Pol. 1295a37. Adv. -τως D.S. 1.36, PFlor. 370.17 (ii A.D.), Jul. Or. 6.193d.
- 2 not obscured, clear, Procl. Hyp. 4.92. Adv. -τως ib. 88.
- II Act., offering no impediment, πρός τι Arist. PA 663b11.
I
1 no obstaculizado, no impedido, libre
ἐνέργεια
ἀρετή
φορά
ἀναχωρήσεις
ἔργα
αἰτία
τὸ ἡγεμονικόν
• de pers. IGLS 1.129 (Comagene I a.C.).
2 no oscurecido, claro
ἀήρ
II que no estorba
III adv. -ως
1 sin impedimento, libremente, ilimitadamente
ἀνεμποδίστως ἀπολαύοντες
κινεῖσθαι
2 claramente Procl.Hyp.4.88.
- unembarrassed, Arist.