ἀνεμόφθορος
ἀνεμόφθορος, blasted by the wind
ἀνεμό-φθορος, ον,
- blasted by the wind, LXX Ho. 8.7, Ph. 2.431.
1 consumido, agostado por el viento
στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο
πᾶν τὸ σπειρόμενον ... ἀνεμόφθορον
ἀνεμόφθορα ἔσπειραν
οἱ καρποί
γενήματα
2 fig. vacío, falso
χειροτονία
ἀνεμό·φθορος, ος, ον, endommagé par le vent, Spt. Hos. 8, 7 ; Phil. 2, 431.
Étym. ἄ. φθείρω.
ἀνεμόφθορος, vom Winde verdorben, zerstört, LXX.