ἀντίκρουσις
ἀντίκρουσις, a striking against, hindrance: a repartee
Could not find ἀντικρούσεις in Logeion dictionaries.
ἀντικρούσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of ἀντίκρουσις
ἀντικρούσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of ἀντικρούω
ἀντί-κρουσις, εως, ἡ,
- abrupt close, in a rhetorical period, Arist. Rh. 1409b22; hindrance, check, Plu. QConv. 2.721b; dub. sens. in Aeschin. 1.168, perh. repartee.
1 miembro de final brusco en un período retórico, Arist.Rh.1409b22,
καὶ λέγοι ἀντικρούσεις πρὸς ἕτερον παῖδα
y decía que intercambiaba réplicas con otro niño
2 resistencia
ἀ. τῆς δίνης
• resistencia, obstáculo, choque
ἡ δὲ φωνὴ ... λαμβάνει ... πολλὰς ἀντικρούσεις καὶ διατριβάς
ἀντίκρουσις, εως (ἡ)
1 choc en sens contraire, Arstt. Rhet. 3, 9, 6 ; Plut. M. 721b ||
2 fig. réplique, Eschn. 24, 10.
Étym. ἀντικρούω.
ἀντίκρουσις, ἡ, das Zurückstoßen, Widersetzlichkeit, Plut. Marc. 28 ; λέγειν ἀντίκρουσιν πρός τινα, deklamatorische Wechselreden halten, Aeschin. 1.168.
ἀντίκρουσις
from ἀντικρούω
- a striking against, hindrance: a repartee, Aeschin.