ἀντικρούω
ἀντικρούω, to strike against, to be a hindrance, counteract
ἀντι-κρούω,
- strike or clash against, come into collision,
- 1 in a physical sense, ὀλίγα . . τὰ ἀντικρούοντα αὐτοῖς Arist. Cael. 313b2: abs., Id. PA 642a36, al., cf. Pl. Lg. 857c; ἀσπὶς ἀσπίδι Lib. Decl. 37.8.
- 2 in a general sense, αὐτοῖς . . τοῦτο ἀντεκεκρούκει had been a hindrance to them, had counteracted them, Th. 6.46; ἀ. τοῖς λογισμοῖς J. AJ 2.4.3; ἀ. ταῖς συμβουλίαις Plu. Ages. 7; ἀ. πρός τι Id. Cat.Ma. 24: abs., prove a hindrance, offer resistance, ἀντέκρουσέ τι καὶ γέγονʼ οἷον οὐκ ἔδει D. 18.198; ἐὰν ἀντικρούσῃ τις Arist. Rh. 1379a12; ἀντέκρουον αἱ γυναῖκες Pol. 1270a7.
I c. suj. de cosa
1 chocar con c. dat.
ὀλίγα γὰρ εἶναι (τὰ θερμά) τὰ ἀντικρούοντα αὐτοῖς
ἀσπὶς ἀσπίδι
2 abs. ser obstáculo
τι
II c. suj. de pers.
1 c. dat. resistir, obstaculizar, ofrecer resistencia c. dat.
αὐτοῖς
τοῖς λογισμοῖς
ταῖς συμβουλίαις
• c. πρός y ac.
πρὸς τὰς ἐπιθυμίας
2 abs. oponerse Pl.Lg.857c
(γυναῖκες) ἀντέκρουον
(a la reforma de Licurgo)
• replicar Plu.2.751b.
ἀντι·κρούω (ao. ἀντέκρουσα)
1 se heurter contre, choquer : τινί, Arstt. Cæl. 4, 6, 2, etc. qqe ch. ; abs. Plat. Leg. 857b ||
2 fig. être un obstacle pour : τινί, Plut. Ages. 7, ou πρός τι, Plut. Cato ma. 24, pour qqe ch. (pour un projet, une entreprise, etc.) : αὐτοῖς τοῦτο ἀντεκεκρούκει, Thc. 6, 46, cela se trouvait avoir été pour eux une première déception ; abs. être un obstacle, résister, Dém. 294, 20 ; Arstt. Rhet. 2, 2, 9, etc.
1. botsen tegen.
2. overdr., van pers. zich verzetten, tegenwerken, met dat.:
ἀντικρούω, (κρούω),
1) zurückstoßen, Plat. Legg. IX.857b ; Arist. Pol. 2.6.8.
2) intr., entgegen sein, πρός τι, διὰ τὸν ἀντικρούσαντα πρὸς τὴν δόξαν αὐτοῦ φθόνον Plut. Cat. mai. 24 ; ἀντεκεκρούκει αὐτοῖς, es war ihnen mißglückt Thuc. 6.46 ; ἀντέκρουσέ τε καὶ γέγονεν οἱ ον οὐκ ἔδει Dem. 18.198.
1) zurückstoßen, Plat. Legg. IX.857b ; Arist. Pol. 2.6.8.
2) intr., entgegen sein, πρός τι, διὰ τὸν ἀντικρούσαντα πρὸς τὴν δόξαν αὐτοῦ φθόνον Plut. Cat. mai. 24 ; ἀντεκεκρούκει αὐτοῖς, es war ihnen mißglückt Thuc. 6.46 ; ἀντέκρουσέ τε καὶ γέγονεν οἱ ον οὐκ ἔδει Dem. 18.198.
ἀντικρούω
- to strike against, to be a hindrance, counteract, τινί Thuc.; πρός τι Plut.; absol., Dem.