ἀποδιοπομπέομαι
ἀποδιοπομπέομαι, to avert threatened evils by offerings to Zeus, to conjure away
Could not find ἀποδιοπομπησόμεθά in Logeion dictionaries.
ἀποδιοπομπησόμεθά aorist middle subjunctive 1st plural, future middle indicative 1st plural of ἀποδιοπομπέομαι
- escort out of the city the δῖον κῴδιον (v. κῴδιον): hence generally, conjure away, Pl. Cra. 396e, Onos. 5, Ph. 1.239, Lib. Decl. 15.34; μετʼ εὐπρεπείας τοὺς φιλοσόφους ἐκ τῆς πόλεως Plu. Cat.Ma. 22; τινὰς τοῦδε τοῦ γράμματος Gal. Thras. 37.
- 2 generally, set aside, waive, τὸ προβληθέν Ath. 9.401b, cf. Theo Sm. p.200 H.
- II καθήρασθαι καὶ ἀ. τὸν οἶκον free it from pollution, Pl. Lg. 877e; πόλιν καθαίρειν καὶ ἀ. Lys. 6.53.
I
1 conjurar, apartar por medio de conjuros c. ac.
αὐτήν
πᾶσαν
τὸ μίασμα
τὰ μέν
τοὺς χαλεπωτάτους τῶν ὀνείρων
• c. ac. e instrum.
λόγοις αὐτό
• c. ac. y giro c. prep. o gen.
μετ' εὐπρεπείας ... τοὺς φιλοσόφους ... ἐκ τῆς πόλεως
τοὺς μὲν ... δημιουργοὺς ... τοῦδε τοῦ γράμματος
• c. instrum. y giro c. prep.
ἥτις ἐπωδαῖς περὶ ἡμᾶς ἀποδιοπομπήσαιτο
• abs. Ph.1.239, cf. Hsch.
• en v. pas.
παλαμναῖον ἢ ἀλιτήριον ... χαλκοῖς ἀνδριάσιν ἀποδιοπομπησόμενον
2 en gener. apartar, rechazar
τὸ προβληθέν
τοὺς ... τὰ κινητὰ στήσαντας
τὸν ἀδελφόν
II librar de una mancha, purificar
τὸν οἶκον
πόλιν
- Dep. to avert threatened evils by offerings to Zeus, to conjure away, Plat.