ἀπονενοημένως
ἀπονενοημένως, desperately
ἀπονενοημένως, Adv., (ἀπονοέομαι)
- desperately, X. HG 7.2.8, Luc. DMort. 27[19].2, etc.; ἀ. ἔχειν πρὸς τὰ γεύματα to be obstinately averse to food, Hp. Epid. 3.17.βʹ; ἀ. διακεῖσθαι πρὸς τὸ ζῆν to be recklessly indifferent to life, Isoc. 6.75.
1 desesperadamente
ἐχώρουν
2 en disposición dé renuncia a
πρὸς δὲ τὰ γεύματα ἀ. εἶχεν
ἀ. δὲ πρὸς τὸ ζῆν διακείμενον
ἀπονενοημένως, adv.
1 avec désespoir, Xén. Hell. 7, 2, 8 ; Isocr. 131d ; Luc. D. mort. 19, 2, etc. ||
2 avec une répugnance obstinée, Hpc.
Étym. ἀπονοέομαι.
ἀπονενοημένως, verzweifelter Weise, Xen. Hell. 7.2.8 ; Luc. Peregrin. 38 ; διακείμενος πρὸς τὸ ζῆν Isocr. 6.75, am Leben verzweifeln.
ἀπονενοημένως
- Adv. part. pf. pss. of ἀπονοέομαι desperately, Xen.