Logeion | ἀποσφάλλω

ἀποσφάλλω, aor. 1 -έσφηλα (v. infr.):—

lead astray, drive in baffled course, ὅντινα πρῶτον ἀποσφήλωσιν ἄελλαι ἐς πέλαγος Od. 3.320; μή . . σφας ἀποσφήλειε πόνοιο lest he balk them of the fruits of toil, Il. 5.567.
- - 2 cause to err, Lib. Or. 59.147.
- II mostly in Pass., esp. in aor. 2 ἀπεσφάλην [ᾰ], to be balked or disappointed of, τῆς ἐλπίδος Hdt. 6.5; to be deprived of, φρενῶν Sol. 33.4, A. Pr. 472; γνώμης Id. Pers. 392; οὐσίας ἀρετῆς ἀπεσφαλμένοι mistaken as to the nature of . ., Pl. Lg. 950b; fail in reaching, Ἰταλίας Plu. Pyrrh. 15: abs., make a mistake, D. 26.3; ἀποσφάλλεσθαι εἴς τι go astray, Plu. E apud Delph. 2.392b: rare in literal sense, miss oneʼs footing, ἀποσφαλεὶς ἐξ ὕψους ἔπεσε Id. Per. 13.

I

1 sent. literal hacer tomar un curso equivocado ὅν τινα πρῶτον ἀποσφήλωσιν ἄελλαι ἐς πέλαγος Od.3.320

• fig. hacer equivocarse τὰς τῶν πολλῶν δόξας Lib.Or.59.147.

2 privar c. ac. de pers. y gen. de cosa μή ... σφας ἀποσφήλειε πόνοιο para que no les privara de (los frutos de) su trabajo, Il.5.567.

II en v. med.-pas.

1 sent. literal resbalar, tropezar ἀποσφαλεὶς ἐξ ὕψους ἔπεσε Plu.Per.13, cf. 2.939a

• fig. equivocarse, cometer un error ὅταν δ' ὁ κυβερνήτης ἀποσφαλῇ D.26.3, cf. Plu.2.392b

• sufrir adversidades ἐξ ἁπάντων ἀποσφαλῆναι UPZ 144.34 (II a.C.).

2 no alcanzar, no lograr, fallar c. gen. abstr. φρενῶν ἀποσφαλείς fallando su inteligencia Sol.23.4, A.Pr.472, Ἱσταῖον ... ἀποσφαλέντα τῆς ἐλπίδος Hdt.6.5, γνώμης A.Pers.392, οὐσίας ἀρετῆς ἀπεσφαλμένοι no alcanzando la naturaleza de la virtud Pl.Lg.950b, τοῦ κυριωτάτου Plb.4.81.8, cf. Aristaenet.1.12.7

• tb. Ἰταλίας Plu.Pyrrh.15.

ἀπο·σφάλλω (f. -αλῶ [ᾰ], ao. ἀπέσφηλα, etc.)

1 faire tomber en glissant, d’où, au pass. glisser et tomber, Plut. Per. 13 ; fig. ἀπ. τινὰ πόνοιο, Il. 5, 567, faire perdre à qqn le fruit de ses peines ; au pass. ἀποσφαλῆναι φρενῶν, Eschl. Pr. 472, être trompé dans son attente ; ἐλπίδος ἀποσφάλλεσθαι, Hdt. 6, 5, perdre une espérance ; ἀπ. τινος, Xén. Cyr. 5, 2, 23 ; Plut. Sol. 14, échouer dans qqe entreprise ||

2 faire glisser hors de, d’où faire faire fausse route, égarer, faire errer : ἐς πέλαγος, Od. 3, 320, à travers la mer.

ἀπο-σφάλλω
1. act. met acc., causat. laten afdwalen: ὅν τινα ... ἀποσφήλωσιν ἄελλαι ἐς πέλαγος μέγα alwie de wind heeft laten afdwalen naar de wijde zee Od. 3.320; overdr. laten mislukken: σφας ἀποσφήλειε πόνοιο (bang dat hij) hen zou laten falen bij hun inzet Il. 5.567.
2. med.-pass. uitglijden: ἀποσφαλεὶς ἐξ ὕψους ἔπεσε hij gleed uit en viel van grote hoogte Plut. Per. 13.13; meestal overdr. mislukken, gefrustreerd raken in, falen; met gen.: φόβος πᾶσι βαρβάροις παρῆν γνώμης ἀποσφαλεῖσιν alle barbaren werden bang omdat ze hun plan zagen mislukken Aeschl. Pers. 392; ἀποσφαλέντα ταύτης τῆς ἐλπίδος gefrustreerd in die verwachting Hdt. 6.5.1.

ἀποσφάλλω, abirren machen, verschlagen, ὅν τινα ἀποσφήλωσιν ἄελλαι ἐς πέλαγος μέγα τοῖον Od. 3.320 ; μέγα δέ σφας ἀποσφήλειε πόνοιο Il. 5.567. Bes. pass., abgleiten, ἐὰν ἀποσφαλῇ Dem. 26.3 ; Plut. Pericl. 13 ; verfehlen, nicht erlangen, φρενῶν Aesch. Prom. 470. vgl. Solon bei Plut. Sol. 14 ; γνώμης Pers. 384 ; ἐλπίδος Eur. I.A. 742 ; οὐσίας, ἀρετῆς, Plat. Legg. XII.950b ; Xen. Cyr. 5.2.23 ; τῆς ἐπιβολῆς Pol. 4.81.

†ἀποσφάλλω

[ἀπο- 1.]

3 pl. aor. subj. ἀποσφήλωσι Od. 3.320.

3 sing. opt. ἀποσθήλειε Il. 5.567.

- 1
  To balk of the fruits of.
  With genit.: πόνοιο Il. 5.567.
- 2
  To drive from one’s course Od. 3.320.

ἀποσφάλλω , only aor. subj. ἀποσφήλωσι, and opt. ἀποσφήλειε: cause to stray from a straight course, Od. 3.320; met., μὴ (Μενέλᾱος) μέγα σφας ἀποσφήλειε πόνοιο, ‘disappoint’ them of, ‘make vain’ their toil, Il. 5.567.

ἀποσφάλλω

- Ito lead astray, drive away, Od.; ἀπ. τινὰ πόνοιο to baulk them of the fruits of toil, Il.
- IIPass., aor2 ἀπεσφάλην α, to be baulked or disappointed of a thing, c. gen., Hdt.: to be deprived of, Aesch.: to fail in reaching, Ἰταλίας Plut.: absol. to be missing or lost, Dem.

Menu

Word wheel

ἀποσφάλλω

Saved

Recent