ἀποσφακελίζω
ἀποσφακελίζω, to have the limbs frost-bitten
ἀποσφᾰκελ-ίζω,
- to have oneʼs limbs frost-bitten and mortified, ἵπποι ἐν κρυμῷ ἑστεῶτες ἀ. Hdt. 4.28, cf. Ar. Fr. 424.
- II fall into convulsions, Plu. Lyc. 16.
1 padecer gangrena por congelación
ἵπποι ἐν κρυμῷ ἑστεῶτες ἀποσφακελίζουσι
2 sufrir convulsiones Plu.Lyc.16.
ἀποσφακελίζω [φᾰ]
1 être atteint de gangrène sèche, se gangrener, se dessécher, Hdt. 4, 28 ; Ar. fr. 369 ||
2 avoir des convulsions, particul. être épileptique, Plut. Luc. 16.
1. sterven door koudvuur.
2. stuiptrekkingen krijgen.
ἀποσφακελίζω, den kalten Brand, erfrorne Glieder bekommen, ἵπποι ἐν κρυμῷ ἑστεῶτες Her. 4.28 ; Plut. Lyc. 16 ; val. B.A. 422, wo es aus Ar. auch ἀπεσπάσθη erkl. wird.
ἀποσφακελίζω
- Ito have the limbs frost-bitten, Hdt.
- IIto fall into convulsions, Plut.