ἀρκέω
ἀρκέω, to ward off; to be sufficient
- ward off, keep off, c. dat. pers. et acc. rei, σάκος τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον Il. 20.289, cf. 6.16; πατρίδι δουλοσύνην Simon. 101; κῆρας μελάθροις E. El. 1300 (lyr.); ὅς οἱ ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον Il. 13.440, cf. 15.534; τοῦτό γʼ ἀρκέσαι S. Aj. 535; ὡς οὐκ ἀρκέσοι τὸ μὴ οὐ . . θανεῖν would not keep off death, ib. 727.
- 2 c. dat. only, defend, πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ Il. 15.529; οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξ, without dat., 13.371.
- 3 assist, succour, 21.131, Od. 16.261, S. Aj. 824, El. 322, E. Hec. 1164.
- II c. acc. cogn., make good, achieve, οὐδʼ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς S. Aj. 439.
- III mostly in Trag., and always in Prose, to be strong enough, suffice, c. inf., first in Pi. O. 9.3; ἀρκῶ σοι σαφηνίσαι (-σας Linwood) A. Pr. 621 codd., cf. S. OT 1209 (lyr.): c. part., ἀρκέσω θνῄσκουσʼ ἐγώ my death will suffice, Id. Ant. 547; cf. ἀρκοῦμεν ἡμεῖς οἱ προθνῄσκοντές σεθεν E. Alc. 383; ἔνδον ἀρκείτω μένων let him be content to stay within, S. Aj. 76; ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι μίαν ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν Id. OC 498; οὔτε ἰατροὶ ἤρκουν θεραπεύοντες Th. 2.47; ellipt., σοφοὺς ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ [σοφοὶ ὄντες] E. Heracl. 576; ἀ. εἴς τι X. Cyr. 8.2.5; πῶς ἡ πόλις ἀρκέσει ἐπὶ τοιαύτην παρασκευήν; Pl. R. 369d; ταὐτὸν ἀρκεῖ σκῶμμα ἐπὶ πάντας holds equally for all, Id. Tht. 174a; ὅτʼ οὐκέτʼ ἀρκεῖ [ἡ μάθησις] when it avails no more, S. Tr. 711.
- 2 c. dat., suffice for, satisfy, οὐδὲ ταῦτά τοι μοῦνα ἤρκεσε Hdt. 2.115, cf. S. Ant. 308, etc.
- 3 to be a match for, c. dat., ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοί γʼ ὡπλισμένῳ Id. Aj. 1123; πρὸς τοὺς πολεμίους Th. 6.84.
- 4 abs., to be enough, avail, endure, ἀρκείτω βίος A. Ag. 1314; οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα Id. Pers. 278; hold out, last, ἐπὶ πλεῖστον ἀρκεῖν Th. 1.71, X. Cyr. 6.2.31; οὐδʼ ἔτʼ ἀρκῶ I can hold out no longer, S. El. 186 (lyr.); ὥστε ἀρκεῖν πλοῖα to be sufficient in number, X. An. 5.1.13: freq. in part., ἀρκῶν, οῦσα, οῦν, sufficient, enough, βίος ἀρκέων ὑπῆν Hdt. 1.31, cf. 7.28; τἀρκοῦντα a sufficiency, E. Supp. 865; ἀρκοῦσα ἀπολογία Antipho 2.4.10; ἀρκοῦντα or τἀρκοῦντα ἔχειν, X. Mem. 1.2.1, Smp. 4.35; τῶν ἀρκούντων περιττὰ κτᾶσθαι Id. Cyr. 8.2.21.
- 5 impers., ἀρκεῖ μοι ʼtis enough for me, I am well content, c. inf., οὐκ ἀρκέσει ποθʼ ὑμὶν . . εἴκειν S. Aj. 1242, cf. X. An. 5.8.13: c. acc. et inf., ἐμοὶ μὲν ἀρκεῖ τοῦτον ἐν δόμοις μένειν S. Aj. 80; ἀρκεῖ ἢν . ., ὅτι . ., X. Cyr. 8.1.14, Mem. 4.4.9; ἔμʼ ἀρκεῖ βουλεύειν ʼtis enough that I . ., A. Th. 248; οὐκ ἀρκοῦν μοί ἐστι, c. acc. et inf., Antipho 2.2.2; ἀρκεῖν δοκεῖ μοι it seems enough, seems good, S. El. 1364.
- IV in Pass., to be satisfied with, c. dat. rei, Poet. ap. Greg.Cor. l.c.; ἔφη οὐκέτι ἀρκέεσθαι τούτοισι Hdt. 9.33, cf. Pl. Ax. 369e, Arist. EN 1107b15, AP 6.329 (Leon.), Plot. 5.5.3: abs., ib. 3.6, etc.
- 2 later, c. inf., to be contented to do, Plb. 1.20.1, Ps.-Luc. Philopatr. 29, etc.
I tr.
1 c. ac. que indica un ‘mal’ y dat. alejar
ὅς οἱ ... ἤρκει ὄλεθρον
τοι Ἄρης ... τελευτὴν ἀρκέσει
πῶς ... οὐκ ἠρκέσατον Κῆρας μελάθροις;
ἤρκεσαν ... πατρίδι δουλοσύνην
πορθουμένοισι κῆρας ἀρκέσαι πικράς
• sin dat. evitar
ἐγὼ 'φύλαξα τοῦτο γ' ἀρκέσαι
pero yo he procurado evitar esto
2 c. ac. de abstr. o inf. osar, ser capaz de
οὐδ' ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς
ἀρκέσαι πειράσομαι (ἀποδώσειν χάριν)
οὐκ ἠρκέσθη εἰπεῖν
no llegó a decir
II intr.
1 ayudar, defender, proteger
οἱ ἤρκεσε θώρηξ
la coraza lo salvóφράσαι ἤ κεν νῶϊν Ἀθήνη ... ἀρκέσει
piensa si Atenea nos va a defenderοὐδ' ὑμῖν ποταμὸς ... ἀρκέσει
οἷσιν ἤρκεσας
a quienes ayudasteἄρκεσόν μοι
θεοῖς ... οὐδὲν ἀρκεῖν
ἀρκεῖν φίλοις
παισὶ ... ἀρκέσαι
Δευκαλίωνα ... σφίσιν ἀρκέσαι
• abs. valer, servir
οὐδ' ἤρκεσε θώρηξ
y no sirvió la corazaοὐδὲν ... ἤρκει τόξα
de nada valían los arcosκλύει τις ἢ οὐδεὶς ἀρκέσει;
¿oye alguien o nadie ayudará?ἤρκεσε τῷ λόγῳ
2 esp. en constr. impers. ser suficiente, bastar c. dat.
οὐδὲ ταῦτά σοι ἤρκεσε
αὐτῷ ἐμοὶ ... ἀρκέων ἐστὶ βίος
οἶμαι ... ἀρκεῖν σοι ... καὶ τὰ σ' ... ἀλγήμαθ'
• abs.
τῶν τις ἀρκέσει
alguno de ellos bastaráβίος ... ἀρκέων ὑπῆν
ἀρκείτω βίος
acabe ya mi vidaἀρκεῖν δοκεῖ μοι
δύναμις ἀρκεῖ
• c. suj. inf., c. dat. de pers. o abs.
ἐμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι
es suficiente que yo resuelva sobre estoἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι
ἀρκέσει ... ὑμῖν ... εἴκειν ἃ τοῖς ... ἤρεσκεν κριταῖς
ἐμοὶ ... ἀρκεῖ ... ἐν δόμοις μένειν
• c. suj. oracional ἀρκεῖ ἢν ... basta con ... X.Cyr.3.3.51, 8.1.14,
ἀρκεῖ ... ὅτι ...
• c. εἰς o ἐπί y ac.
πῶς ἡ πόλις ἀρκέσει ἐπὶ τοσαύτην παρασκευήν;
ἀρκέσει μοι τοῦτο εἰς τὸ πείθεσθαι
ἀρκεῖν ... πρὸς τὸ μακαρίως βιῶναι
• c. inf. final
τὸ ... Ἀρχιλόχου μέλος ἄρκεσε ... ἁγεμονεῦσαι
el canto de Arquíloco sirvió para guiar el cortejoλιμὴν ... ἤρκεσεν ... πεσεῖν
μικρὰ πρόφασις ἀρκέσει κεῖσθαι καὶ αὐτὸν καὶ τὸν ἵππον
ἀρκοῦν ταῖς τῶν μεγίστων δένδρων ῥίζαις
• part. neutr. subst. τἀρκοῦντα lo suficiente, lo estrictamente necesario E.Supp.865, X.Cyr.8.2.21, Mem.1.2.1, 3.5, Smp.4.35, Luc.Dom.7
• en constr. pers. c. part.
τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον
basta simplemente que yo dé cuenta de esoἔνδον ἄρκείτω μένων
básteme que esté dentroἀρκέσω θνῄσκουσ' ἐγώ
bastará que yo mueraἀρκεῖν ... μίαν ψυχὴν τάδ' ἐκτίνουσαν
δίδασκέ μοι ... παῖδας ... σοφούς, ὥσπερ σύ, μηδὲν μᾶλλον· ἀρκέσουσι γάρ (σοφοὶ ὄντες)
ἑπτὰ ... τῶν φυγόντων ἤρκεσαν καταλῦσαι
• c. gen. abundar en
ἴδ', ὡς ἐσθλῶν περὶ Θήβας μύθων ... ἤρκεσεν ἱστορίη
ved cómo la historia abundó en nobles mitos sobre Tebas
3 en constr. pers., c. dat. atreverse con, ser digno rival de
ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοὶ γ' ὡπλισμένῳ
διανοίας δοκῶν ἅπτεσθαι, ᾗ μηδὲ Νέρων ἤρκεσεν
pareciendo emprender un proyecto al que ni siquiera Nerón se atrevióἀρκοῦμεν πρὸς τοὺς πολεμίους
• c. dat. de abstr. dar abasto
πόνοις πλείοσιν
4 en cont. de tiempo durar, resistir
οἴεσθε ... ἡσυχίαν οὐ τούτοις τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ πλεῖστον ἀρκεῖν
creéis que la paz no puede durar mucho con esos hombresἓν ἦμαρ
οὐδ' ἔτ' ἀρκῶ
y no aguanto másσχεδίας ἀρκούσας ... πρὸς τὸ παρόν
III en v. med.-pas. contentarse con c. instrum.
τὸ τοῖς τυχοῦσιν ἀρκεῖσθαι
τοῖς παρεοῦσιν ἀρκέεσθαι
οὐδ' ... ἔφη ... ἀρκέεσθαι τούτοισι μόνοισιν
dijo que no se contentaba sólo con esoοὐ ... ἀρκέεται ὁ κινδυνεύων οἷς δυνάμεθα
ἀρκούμενοι αὐτῷ τούτῳ
ἀρκοῦμαι δώροις
ἀρκεσθέντες τοῖς πρὸ τοῦ βασιλέως ὀφθεῖσιν
ἤρκεσται τῷ ... γεγονέναι
ἀρκοῦμαι μάρτυρι
ἀρκεῖται δ' ἀνδρὸς ὁμοφροσύνᾳ
ἀρκεσθέντες ὑπὲρ αὐτῶν εἰπεῖν
οὐδ' ἠρκοῦντο σεσωκέναι τοὺς Μαμερτίνους
no se contentaban con haber salvado a los mamertinosοὐκ ἠρκεῖτο ποιούμενος τοὺς λόγους
ἠρκοῦντο προσφερόμενοι
ἵνα ὀλίγα ... ἀρκεσθῶμεν εἰπόντες
ἀρκούμενον εἰ ... ἔχει
contentándose con tenerἠρκούμεθα
nos dábamos por satisfechosδύναιτ' ἂν ἀρκεῖσθαί τις
uno podría contentarse
•De la raíz *H2erk- > ἀρκ- como het. ḫark- ‘tener’, lat. arceo. Prob. se trata de un denom. de ἄρκος rehecho a partir del aor. sigmático.
1. Hom. en soms poët.
a. afweren, met acc. en dat.:
b. met alleen dat. beschermen:
2. post-Hom., intrans.
a. act. voldoende zijn, volstaan:
b. med.-pass. tevreden zijn met, met dat.:
c. onpers.
1) abwehren, abhalten, τινί τι, z.B. οἷ λυγρὸν ὄλεθρον Il. 6.16 ; κῆρας μελάθροις Eur. El. 1300 ; πατρίδι δουλοσύνην Simonid. 36 (VII.257); ὅς οἱ ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον Il. 13.440 ; ὅς οἱ παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσʼ ὄλεθρον 15.534 ; ἀρκεῖν τὸ μὴ οὐ θανεῖν, hindern, daß Einer umkomme, Soph. Aj. 727 ; der bloße acc. dabei Aj. 531.
2) beistehen, helfen, nützen ; τινί, Il. 21.131, Od. 16.261 ; φίλοις Soph. El. 314, Aj. 811 ; παισίν Eur. Hec. 1164 u. öfter ; ῥόδον – νοσοῦσιν Anacr. 54.5 ; ohne Zusatz, schützen, οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξ Il. 13.371 ; πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ 15.529 ; οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα Aesch. Pers. 270 ; vgl. Soph. Aj. 587 ; eigentümlich 434 οὐδʼ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς, Schol. δείξας, βοήθησας, d.i. ausrichten, vollbringen ; οὐδʼ οἱ ἰατροὶ ἤρκουν – θεραπεύοντες Thuc. 2.47 ; ὅτʼ οὐκέτʼ ἀρκεῖ, da es nichts mehr hilft, Soph. Tr. 711.
3) stark, vermögend sein, ausreichen, σαφηνίσαι Aesch. Prom. 624 ; ἀρκέσω θνήσκουσα, es wird genug sein, daß ich sterbe, Soph. Ant. 543 ; vgl. O.C. 499 ; Aj. 76 ἐνδὸν ἀρκείτω μένων ; ἀρκέσω ἐγὼ λέγων Eur. Or. 1592 ; vgl. Hel. 1290. Gew. impers. ἀρκεῖ, es genügt, reicht hin, Pind. Ol. 9.3 ; Aesch. Spt. 239 ; ἀρκείτω βίος Ag. 1287 ; ἐμοὶ ἀρκεῖ τοῦτον μένειν Soph. Aj. 80 ; ταῦτά τοι οὐκ ἤρκεσε Her. 2.115 ; vgl. Xen. Cyr. 4.5.44 οὔτε ἀρκέσω πράττων τι ; ἀλλʼ ἀρκεῖ καὶ τοῦτο Plat. Gorg. 498a ; öfter auch Folgde ; πῶς ἡ πόλις ἀρκέσει ἐπὶ τοσαύτην παρασκευήν Plat. Rep. II.369d ; ἀρκέσει αὐτῷ βίος οὕτω μέτριος V.466b ; vgl. βίος ἀρκέων ὑπῆν Her. 1.31 ; πρός τι Xen. An. 2.6.15 ; εἴς τι Mem. 3.3.10 ; ἀρκεῖ, ἢν παραγγείλῃ Xen. Cyr. 8.1.14 ; ὅσοις σῴζεσθαι ἤρκει διʼ ὑμᾶς, sie ließen es sich gefallen, An. 5.8.13. – Part. ἀρκῶν, hinreichend ; τὰ ἀρκοῦντα ἔχειν, sein Auskommen haben, Xen. Mem. 1.2.1 ; τῶν ἀρκούντων περιττὰ κτᾶσθαι, mehr haben als man braucht, Cyr. 8.2.21 ; εὐωχία ἀρκοῦσα, reichlich, An. 6.1.5. – Pass., womit zufrieden sein, sich mit etwas begnügen, τινί, 9.32 ; Plat. Ax. 369e ; οὐκ ἀρκεσθεὶς τούτοις Pol. 13.2.4 ; ἀρκοῦμαι πεποιηκέναι ταῦτα 1.20.1 ; ἀρκεσθήσομαι τοῖς ῥηθεῖσι DS. 3.11 ; M.Ant. 1.16 ; Leon.Alex. 21 (VI.329).
3 sing. fut. ἀρκέσει Il. 21.131: Od. 16.261.
3 sing. aor. ἤρκεσε Il. 6.16, Il. 13.371, 397, Il. 15.529, 534, Il. 20.289: Od. 4.292. (ἐπ-.)
- 1
To ward off, keep off Il. 15.534.
With dat. of person protected: ὄλεθρόν οἱ Il. 6.16. Cf. Il. 20.289: Od. 4.292.
Sim.: ἀπὸ χροός οἱ ὄλεθρον Il. 13.440.
- 2
With dat., to defend, protect: θώρηξ οἱ Il. 15.529. Cf. Il. 21.131.
Without case Il. 13.371, 397.
- 3
To suffice: ἤ κεν νῶϊν Ἀθήνη ἀρκέσει Od. 16.261.
- 1
- a assist, help c. dat. εἰ δέ τις ἀρκέων φίλοις ἐχθροῖσι τραχὺς ὑπαντιάζει Pae. 2.31
- b suffice, be enough c. dat. & inf. τὸ μὲν Ἀρχιλόχου μέλος φωνᾶεν Ὀλυμπίᾳ ἄρκεσε Κρόνιον παρʼ ὄχθον ἁγεμονεῦσαι Ἐφαρμόστῳ O. 9.3 ]δύναμις ἀρκεῖ (ὧν σοι] e. g. supp. Snell) Pae. 16.5
- Ito ward off, keep off, a thing from a person, τί τινι Il.; ἀρκεῖν τὸ μὴ οὐ θανεῖν to keep off death, Soph.
- 2c. dat. only, to defend, assist, succour, Hom., Soph.
- IIto be strong enough, to be sufficient, to suffice, c. inf., Aesch., Soph.; c. part., ἀρκέσω θνήσκουσα my death will suffice, Soph.; οὐκ ἤρκουν ἰατροὶ θεραπεύοντες Thuc.
- 2c. dat. to suffice, be enough for, satisfy, τινι Hdt., Soph.: to be a match for, πρός τινα Thuc.
- 3absol. to be enough, be strong enough, avail, hold out, Aesch., etc.:—part., ἀρκῶν, οῦσα, οῦν, sufficient, enough, Hdt., Attic
- 4impers., ἀρκεῖ μοι ʼtis enough for me, I am content, c. inf., Soph., etc.:—absol., οὐκέτʼ ἀρκεῖ there is no help, Soph.; ἀρκεῖν δοκεῖ μοι it seems enough, seems good, Soph.
- IIIin Pass. to be satisfied with, c. dat. rei, ἔφη οὐκέτι ἀρκέεσθαι τούτοισι Hdt.
-
…ἐμοὶ τὴν κρίσιν εἶναι. καὶ τοῦτο μέν, ἔφη, μὰ τοὺς θεοὺς οὐκ ἀγνοῶ, ὅτι οὐδέν μοι ἀρκέσει ὅδε ὁ βωμός, ἀλλὰ βούλομαι καὶ τοῦτο ἐπιδεῖξαι, ὅτι οὗτοι οὐ μόνον εἰσὶ περὶ ἀνθρώπους ἀδικώτατοι, ἀλλὰ…
Xenophon, Hellenica
-
…, ἐκ προσαγωγῆς δὲ, ἢν ἐνδέχηται, καὶ τουτέοισι δὶς δοτέον, ἤν τι δοκέῃ προσδεῖν. Πλῆθος δὲ ἀρκέει κατʼ ἀρχὰς διδόναι μὴ πουλὺ, μηδὲ ὑπέρπαχυ, ἀλλʼ ὁκόσον ἕνεκεν τοῦ ἔθεος ἐσιέναι τι, καὶ κενεαγγίην μὴ…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος. ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθʼ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον, τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα, εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ·…
Homer, Iliad
-
…ὃ δὲ μάρναθʼ ὑποσχεσίῃσι πιθήσας. Ἰδομενεὺς δʼ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ, καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών · οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξ χάλκεος, ὃν φορέεσκε, μέσῃ δʼ ἐν γαστέρι πῆξε. δούπησεν δὲ πεσών · ὃ δʼ ἐπεύξατο φώνησέν…
Homer, Iliad
-
…σοι λέγω · εἰ μὴ τὸν αὐτόχειρα τοῦδε τοῦ τάφου εὑρόντες ἐκφανεῖτʼ ἐς ὀφθαλμοὺς ἐμούς, οὐχ ὑμὶν Ἅιδης μοῦνος ἀρκέσει, πρὶν ἂν ζῶντες κρεμαστοὶ τήνδε δηλώσηθʼ ὕβριν, ἵνʼ εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέον τὸ λοιπὸν ἁρπάζητε, καὶ…
Sophocles, Antigone
-
…ἐν ἄλλοις χωρίοις, οὐ μέντοι τοσοῦτός γε λοιμὸς οὐδὲ φθορὰ οὕτως ἀνθρώπων οὐδαμοῦ ἐμνημονεύετο γενέσθαι. οὔτε γὰρ ἰατροὶ ἤρκουν τὸ πρῶτον θεραπεύοντες ἀγνοίᾳ, ἀλλʼ αὐτοὶ μάλιστα ἔθνῃσκον ὅσῳ καὶ μάλιστα προσῇσαν, οὔτε ἄλλη ἀνθρωπεία τέχνη οὐδεμία ·…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…θανεῖν. οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν · ἐκ δὲ τῶνδέ μοι σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον. αἰτήσομαι δέ σʼ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν. πέμψον τινʼ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος…
Sophocles, Ajax
-
…δευτερεῖα γῶν οἴσεσθαι. ὁ δʼ εἶπε · Κλέοβίν τε καὶ Βίτωνα. τούτοισι γὰρ ἐοῦσι γένος Ἀργείοισι βίος τε ἀρκέων ὑπῆν, καὶ πρὸς τούτῳ ῥώμη σώματος τοιήδε · ἀεθλοφόροι τε ἀμφότεροι ὁμοίως ἦσαν, καὶ δὴ καὶ λέγεται ὅδε…
Herodotus, The Histories
-
…ὀκνεῖν πρᾶγμʼ ἀνὴρ πράσσων μέγα. καὶ μὴν ἔγωγʼ ἔσωσʼ ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ. θάρσει · πέφυκεν ἐσθλός, ὥστʼ ἀρκεῖν φίλοις. πέποιθʼ, ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ. μὴ νῦν ἔτʼ εἴπῃς μηδέν · ὡς δόμων ὁρῶ…
Sophocles, Electra
-
…φίλος δʼ ἦν ἀνθρώποισι. πάντας γὰρ φιλέεσκεν ὁδῷ ἔπι οἰκία ναίων. ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν γε τότʼ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον πρόσθεν ὑπαντιάσας, ἀλλʼ ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθʼ ἵππων ἔσκεν ὑφηνίοχος…
Homer, Iliad