ἄσηπτος
ἄσηπτος, not liable to decay
Could not find ἀσηπτότατον in Logeion dictionaries.
ἀσηπτότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἄσηπτος
ἄσηπτος, ον,
- not liable to decay or corruption, Hp. Fist. 4, X. Cyn. 9.13 (Sup.), Arist. HA 521a1, etc.; ξύλα ἄ., of Acacia tortilis, LXX Ex. 25.5, cf. Thphr. HP 4.2.8: Sup., κέδρος Ph. 2.147.
- 2 undigested, σιτία Hp. Aff. 24.
I
1 no digerido
σιτία
2 no podrido
ῥάβδοι
• incorrupto
νεκροί
II incorruptible
θρίξ
τὸ ... πῖον
τὰ κρέα
ξύλα
ἄκανθα
κέδρος
ἄ·σηπτος, ος, ον :
1 qui ne pourrit pas, non exposé à se corrompre, Hpc. 885d ; Xén. Cyn. 9, 13 ; etc. ||
2 non digéré, Hpc. 522, 48 ||
Sup. -ότατος, Xén. Cyn. 9, 13 ; Arstt. H.A. 5, 20.
Étym. ἀ, σήπω.
1. niet vatbaar voor rotting.
2. niet verteerd:
ἄσηπτος, = ἀσαπής, ξύλον ἀσηπτότατον Porphyr. bei Stob. ecl. 1.4.56 ; unverdaut, Hippocr.