ἀσημοκλέπτης
ἀσημοκλέπτης, thief of plate
ἀσημοκλέπτης, ου, ὁ,
- thief of plate, AP 11.360.
ladrón de plata, AP 11.360.
ἀσημο·κλέπτης, ου (ὁ) mot de sign. obscure, p.-ê. voleur d’argenterie ou de bijoux, Anth. 11, 360.
Étym. ἄσημος, κλέπτω.
ἀσημοκλέπτης, ὁ, heimlicher Dieb, Pallad. ep. (XI.160).