ἄσηπτος
ἄσηπτος, not liable to decay
ἄσηπτος, ον,
- not liable to decay or corruption, Hp. Fist. 4, X. Cyn. 9.13 (Sup.), Arist. HA 521a1, etc.; ξύλα ἄ., of Acacia tortilis, LXX Ex. 25.5, cf. Thphr. HP 4.2.8: Sup., κέδρος Ph. 2.147.
- 2 undigested, σιτία Hp. Aff. 24.
I
1 no digerido
σιτία
2 no podrido
ῥάβδοι
• incorrupto
νεκροί
II incorruptible
θρίξ
τὸ ... πῖον
τὰ κρέα
ξύλα
ἄκανθα
κέδρος
ἄ·σηπτος, ος, ον :
1 qui ne pourrit pas, non exposé à se corrompre, Hpc. 885d ; Xén. Cyn. 9, 13 ; etc. ||
2 non digéré, Hpc. 522, 48 ||
Sup. -ότατος, Xén. Cyn. 9, 13 ; Arstt. H.A. 5, 20.
Étym. ἀ, σήπω.
1. niet vatbaar voor rotting.
2. niet verteerd:
ἄσηπτος, = ἀσαπής, ξύλον ἀσηπτότατον Porphyr. bei Stob. ecl. 1.4.56 ; unverdaut, Hippocr.