ἀσθένημα
ἀσθένημα, weakness, ailment
ἀσθέν-ημα, ατος, τό,
- weakness, ailment, Arist. GA 726a15, Gp. 1.12.27 (pl.); weakness of conscience, Ep.Rom. 15.1 (pl.).
1 enfermedad Arist.GA 726a15.
2 en sent. moral debilidad
τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων
ἀσθένημα, ατος (τὸ) faiblesse, maladie, Arstt. G.A. 1, 18, 61 ; Geop.
Étym. ἀσθενέω.
ἀσθένημα, τό, Schwachheit, Krankheit, Sp.