ἐγχείη
ἐγχείη, a spear, lance
- spear, lance, Hom., esp. in Il.: gen. pl., ἐγχειάων 5.167; ἐγχείῃ ἐκέκαστο he excelled all in the spear, 2.530.
1 lanza
βῆ ῥ' ἴμεν ... ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων
οὐδὲ διαπρὸ ἤλυθεν ἐ.
y la lanza no llegó a atravesarloοὐ γὰρ ... μαίνεται ἐ.
pues no ansía la locura del combate la lanzaἐ. ... ἔστη
la lanza quedó clavadaκέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς ἐγχείῃ
y por su lanza destacaba entre todos los aqueosἐγχείῃ δ' αὐτοῖο τιτύσκετο
μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσι μακρῇς
βάλλον δ' ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν
λελασμένος ἐγχειάων κεῖτο
yacía olvidado de las lanzasἐ. στονόεσσα
lanza que provoca llanto
2 fig. tirso
ἐ. τανύφυλλος ... Διονύσου
el tirso, arma de largas hojas de Dioniso
-ης, ἡ
[= ἔγχος.]
- 1
A spear Il. 2.818, Il. 3.137, Il. 5.167, Il. 7.261, Il. 16.75, Il. 21.69, etc.: Od. 9.55, Od. 11.40.
- 2
Spearmanship, the spear: κέκαστο πάντας ἐγχείῃ Il. 14.125. Cf. Il. 2.530.
- 1
- Epic form of ἔγχος, a spear, lance, Hom.; gen. pl. ἐγχειάων, dat. ἐγχείῃσι.