ἐνωθέω
ἐνωθέω, to thrust in
ἐνωθέω, aor. 1 ἐνέωσα A.R. 4.1243:—
- thrust in or upon, τινὰ ἠϊόνι l.c.; τοὺς ἵππους εἰς τὰ ὅπλα Plu. Luc. 28.
1 empujar, arrastrar c. ac.
τούς γε πλημυρὶς ... μυχάτῃ ἐνέωσε τάχιστα ἠιόνι
enseguida la marea los arrastró a la parte más interior de la orillaἐνέωσαν ἑαυτούς τε καὶ τοὺς ἵππους ... εἰς τὰ τῶν πεζῶν ὅπλα
• de anim. de monta o carga dar prisa, aguijar
ἐνωθοῦντες τὰ κτήνη
• en v. med. mismo sent.
τὰς ἁμάξας ... εἰς τὴν λίμνην ἐνεώσαντο
2 fig., abs. acosar, importunar
τοὺς ἐνωθοῦντας αὐτοῖς ... μὴ αἰσθόμενοι
sin advertir a los que acosan con esas cosasτί τῷ λαιμῷ σου ἐνωθεῖς ... ἀκόρεστε ...;
¿por qué importunas, insaciable, con tu tragadero?
ἐν·ωθέω-ῶ (ao. ἐνέωσα) pousser dans ou sur, dat. A. Rh. 4, 1243 ; εἰς et l’acc. Plut. Luc. 28.
ἐνωθέω, (ὠθέω), hineinstoßen, -treiben ; τούς γε πλημμυρὶς μυχάτῃ ἐνέωσε τάχιστα ἠϊόνι, warf sie aufs Ufer, Ap.Rh. 4.1243 ; ἐνέωσαν ἑαυτοὺς καὶ τοὺς ἵππους εἰς τὰ ὅπλα Plut. Lucull. 28.
ἐνωθέω
aor1 -έωσα
- to thrust in or upon, Plut., Luc.