ἐνναίω
ἐνναίω, to dwell in
Could not find ἐνναίοντες in Logeion dictionaries.
ἐνναίοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of ἐνναίω
- dwell in, τοισίδʼ ἐνναίει δόμοις E. Hel. 488; ὅσοισι [κακοῖσι] . . ὁρᾷς ἐνναίοντά με S. Ph. 472, cf. Lyr.Alex.Adesp. 35.22; ἐκεῖ S. OC 788: c. acc. loci, inhabit, Mosch. 4.36, A.R. 1.1076: in later Prose, [Κόρινθον] ἐ. ἐν μέσοις τοῖς ἀγαθοῖς Aristid. Or. 46(3).27: 3 pl. fut. Med. ἐννάσσονται A.R. 4.1751: 3 pl. aor. 1 Med. ἐννάσσαντο ib. 1213, Call. Del. 15: 3 sg. aor. 1 Pass. ἐννάσθη A.R. 3.1181.
I intr.
1 habitar, morar en c. dat., ἐν y dat. o adv. de lugar
τοισίδ' ἐνναίει δόμοις
οἴκοις Ταρταρίοισι
ἐν ὄρεσσιν
ἐκεῖ
• fig. c. dat. abstr. vivir en medio de, entre
ὁρᾷς ὅσοισί (κακοῖσι) τ' ἐξήκουσας ἐνναίοντά με
ἐν μέσοις τοῖς ἀγαθοῖς
2 en v. med.-pas. asentarse, establecerse
ἔνθα ... ἐννάσθη
ἵν' ... ἐννάσσονται
ἐνάσσαντο μετὰ χρόνον
II tr. habitar c. ac. de lugar
Θήβην
Κύζικον
λιθακὰς τε καὶ ἕρμακας
σορόν
ἠέρα
Ἔρεβος
- to dwell in a place, c. dat., Eur.; ἐνν. ἐκεῖ Soph.:—c. acc. loci, to inhabit, Mosch.