ἐξαναγκάζω
ἐξαναγκάζω, to force
Could not find ἐξαναγκάσω in Logeion dictionaries.
ἐξαναγκάσω aorist active subjunctive 1st singular, future active indicative 1st singular, aorist middle indicative 2nd singular of ἐξαναγκάζω
- force or compel utterly, τινὰ δρᾶν τι Id. El. 620, cf. E. Or. 1665, etc.: with the inf. omitted, S. OC 603, Ar. Av. 377:—Pass., ὑπὸ τοῦ λόγου Hdt. 2.3.
- 2 force out, ἕδρην Hp. Haem. 2.
- 3 enforce, τὸν ταγὸν . . ἐξξανακάδην IG 9(2).257 (Thess., v B. C.).
- II drive away, τὴν ἀργίαν πληγαῖς X. Mem. 2.1.16.
1 forzar, obligar c. ac. de pers. e inf. concert.
ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν
ὅς νιν φονεῦσαι μητέρ' ἐξηνάγκασα
ὅπως ... ἐξαναγκάσειαν τοὺς Ἀθηναίους ... ἀνάγεσθαι
τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα
ἐξαναγκάσω ... ὥ[σ]τ' εἰσακοῦσαι
• abs. imponer la obligación de actuar de determinada manera
αἴ τις ταῦτα παρβαίνοι, τὸν ταγὸν ... ἐξξανακάδν
εἰ τὸ θάκημ' ἐξαναγκάζει
ὁ δ' ἐχθρὸς εὐθὺς ἐξηνάγκασεν
ὑπὸ τοῦ λόγου ἐξαναγκαζόμενος
2 sent. fís. hacer fuerza para sacar, forzar hacia fuera
ἐξαναγκάζειν ... τοῖσι δακτύλοισι τὴν ἕδρην ἔξω
χρῆσθαι τοῖσιν ἱδρωτικοῖσιν ...· ἐξαναγκάζουσι γάρ
utilizar los medicamentos sudoríficos, pues fuerzan (el brote del sudor)ἐξαναγκαζομένου τοῦ ἀρχοῦ
• fig. c. ac. abstr. echar a la fuerza, expulsar c. dat. instrum.
τὴν ἀργίαν δὲ πληγαῖς ἐξαναγκάζουσιν
- Ito force or compel utterly, τινὰ ποιεῖν τι Soph., Eur., etc.; c. acc. only, Soph.
- IIto drive away, Xen.