ἐξαναλύω
ἐξαναλύω, to set quite free from
ἐξαναλύω,
- set quite free, ἄνδρα . . θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι Il. 16.442; Μοιρᾶν μίτον ἐ. IG 14.1449.
- II resolve into its elements, PMag.Par. 1.439.
1 liberar, dejar libre de c. ac. de pers. y gen.
ἄνδρα ... θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι
• c. ac. abstr. y ἀπό c. gen. de pers. alejar, apartar
τὸ πάθος ἀπ' αὐτοῦ ἐξαναλῦσαι
2 disolver, deshacer, reducir a la nada
χειλιετὲς μήνειμα (sic) πάτρης Διὸς ἐξανέλυσας
disolviste la milenaria cólera de Zeus contra la patriaγεννῶν αὐτὸς ἅπαντα, ἅπερ πάλιν ἐξαναλύεις
• deshacer, destejer
οὐδεὶς γὰρ δύναται Μοιρῶν μίτον ἐξαναλῦσαι
ἐξ·αναλύω :
1 délier, affranchir complètement : τινά τινος, Il. 16, 442, etc. qqn de qqe ch. ||
2 dissoudre, au pass. se dissoudre complètement, Phil. 2, 620.
ἐξαναλύω, ganz losmachen, befreien ; ἄνδρα θανάτοιο Il. 16.442, 22.180. – Sp. = ganz auflösen.
ἐξαναλύω
[ἐξ- 1 + ἀνα- 6.]
To set free from or from the power of.
With genit.: θανάτοιο Il. 16.442 = Il. 22.180.
ἐξαναλύω , aor. inf. -λῦσαι: release from; θανάτοιο, Il. 16.442 and Il. 22.180.
ἐξαναλύω
fut. ύσω
- to set quite free from, c.gen., Il.