ἐπιχωριάζω
ἐπιχωριάζω, to be in the habit of visiting
Could not find ἐπεχωρίαζον in Logeion dictionaries.
ἐπεχωρίαζον imperfect active indicative 1st singular, imperfect active indicative 3rd plural of ἐπιχωριάζω
ἐπιχωρ-ιάζω,
- 1 of persons, to be in the habit of visiting, ἐ. Ἀθήναζε Pl. Phd. 57a; ἐ. τινί live much with, Luc. Pseudol. 19; τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Id. Cont. 1.
- 2 of things, to be customary, be the fashion in a place, περὶ Ἀθήνας Arist. Pol. 1341a34; μαθήματα τοῖς Ἕλλησιν -άζοντα Stesimbr. 4J.; παρά τισι Plb. 6.46.3; τῇ νήσῳ Str. 10.5.9:—Pass., to be the custom or fashion, v.l. in Arist. Pol. 1335a16 (nisi leg. -άζει), cf. Nymphis 9.
- 3 of vegetables, acquire the local character, Diph. Siph. ap. Ath. 9.369f.
- 4 of the sea, make an inroad, Polem. Call. 25.
- II Act., call in the language of the country, βροῦτον τὸν μῶρον Lyd. Mag. 1.31; also καλεῖν -άζοντες Olymp. in Mete. 200.20.
ἐπιχωριάζω :
1 venir souvent dans un pays : Ἀθήναζε, Plat. Phæd. 57a, à Athènes ; τινί, Luc. Pseud. 19, avoir des relations habituelles avec qqn ||
2 p. suite, être établi ou s’établir dans un pays : νήσῳ, Str. 487, être endémique dans une île, en parl. d’une maladie ; souv. en parl. d’habitudes, de coutumes : ἐπ. περὶ Ἀθήνας, Arstt. Pol. 8, 6, 12, être en usage dans la région d’Athènes ; παρὰ τοῖς Κρησίν, Pol. 6, 46, 3, chez les Crétois ||
Moy. être ou devenir la coutume d’un pays, Arstt. Pol. 7, 16, 6 ; cf. Ath. 619f.
Étym. ἐπιχώριος.
1. van pers. geregeld bezoeken.
2. van zaken gebruikelijk zijn, populair zijn:
ἐπιχωριάζω, im Lande sein, sich wo aufhalten, verkehren mit Einem, τινί, Luc. Pseudol. 19 ; οὐδεὶς ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, kommt oft nach Athen, Plat. Phaed. 57a ; θάλασσα ἐπιχωριάζουσα, das ans Land flutende Meer, Polem. 2.25. – Gew. einheimisch sein, τὸ πάθος ἐπιχωριάζει τῇ νήσῳ Strab. X.487 ; landesüblich sein, Mode sein, περὶ Ἀθήνας οὕτως ἐπεχωρίασεν ἡ αὐλητική Arist. Pol. 8.6 ; ὁ περὶ τὴν πλεονεξίαν τρόπος οὕτως ἐπιχωριάζει παρὰ τοῖς Κρησίν Pol. 6.46.3 ; Plut. Lyc. 4.24 ; Luc. Nigr. 34 ; γλώττης τῆς κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἐπιχωριαζούσης Dion.Hal. Lys. 2. – So auch med., ἐν ὅσοις τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι καὶ νέας Arist. Pol. 7.16 ; ἐπιχωριαζομένη παρʼ αὐτοῖς συνήθεια bei Ath. XIV.619f.
ἐπιχωριάζω
- to be in the habit of visiting, Plat.; ἐπ. τοῖς ἄνω πράγμασι to be occupied with, Luc. from ἐπιχώριος