ἐπιχώννυμι
ἐπιχώννυμι, heap up
ἐπιχώννῡμι and ἐπιχωννύω,
- heap up, Ἀρχ.Ἐφ. 1923.39 (Oropus, iv B.C.); τὰ περιμήκιστα τῶν ὀρῶν Ph. 1.405; νεκρῷ θῖνα γῆς Plu. Art. 18; τούτοις γῆν ἐπιχώσας IG 14.1746.13:—Pass., ἐ. τὸ ἔδαφος ἐπὶ τὴν λίμνην Arist. Mir. 837b11; βωμὸς ἐπικεχωσμένος Arg. S. Ph.
- II fill up, τὴν δίοδον Thphr. HP 9.3.2; τάφρον X.Eph. 4.6; τοὺς λιμένας D.S. 13.107 codd.
ἐπι·χώννυμι [ῡ]
1 amonceler sur : τι ἐπί τι, Arstt. Mir. 91, une chose sur une autre ; νεκρῷ θῖνα γῆς, Plut. Artax. 18, élever sur un mort un monceau de terre ||
2 d’où abs. combler : τάφρον, X. Éph. 4, 6 ; λιμένα, DS. 13, 107, un fossé, un marais.
ἐπιχώννυμι, [ῡ], (χώννυμι), darauf aufschütten, darüberschütten, νεκρῷ θῖνα γῆς Plut. Artax. 18 u. Sp.; τάφρον, zudämmen, Sp.; – mit Schutt abdämmen, mit Dämmen versehen, λιμένας DS. 13.107 ; – pass. ἐπιχώννυσθαι, Arist. Mirab. 91.