ἐπίχυσις
ἐπίχυσις, pouring upon
ἐπί-χῠσις, εως, ἡ, (ἐπιχέω)
- pouring upon or in, influx, Pl. Ti. 77d, Arist. Mete. 356a6; ποταμῶν ἐπιχύσεις Ath. 8.331d; τῶν ὄμβρων D.C. 41.45: metaph., ἐ. πολιτῶν Pl. Lg. 740e; τῆς τῶν ἡδονῶν ῥώμης ib. 841a.
- 2 = ὑπόχυσις, Phlp. in de An. 291.32.
- 3 = κονίασις, Hsch.
- II toast, Plb. 16.21.12 (pl.); ἐπιχύσεις τινὸς λαμβάνειν, ποιεῖσθαι (cf.ἐπιχέω II), Plu. Demetr. 25, Brut. 24.
- 2 anointing, ἐν ταῖς ἐπιχύσεσι IG 12(1).155.121 (Rhodes).
- III beaker or wine-jug, Men. 503, Phylarch. 44J., Plaut. Rud. 1319; ἐ. τοῦ χαλκίου Ar. Fr. 214.
ἐπίχυσις, εως (ἡ) [ῠ]
I tr.
1 action de verser sur, Plat. Tim. 77d ; Arstt. Meteor. 2, 2, 20 ||
2 particul. action de boire à la santé de qqn, Pol. 16, 21, 12 ; Ath. 427c ; ἐπίχυσιν λαμβάνειν ou ποιεῖσθαί τινος, Plut. Demetr. 25, Brut. 24, porter la santé de qqn ||
II intr.
1 action de se répandre sur, en parl. de pluies, DC. 41, 45 ; fig. ἐπ. πολιτῶν, Plat. Leg. 740e, affluence de citoyens qui se répandent de tous côtés ||
2 débordement d’un fleuve, Ath. 331d ||
III vase pour verser à boire, Ar. fr. 12 ; Mén. (Ath. 484d).
Étym. ἐπιχέω.
1. vloed, stroom; overdr. overvloed:
2. toost (bij drinkgelag):
ἐπίχυσις, ἡ, das Aufgießen, der Aufguß, Plat. Tim. 77d u. Sp.; – das Daraufströmen, -fließen, ὄμβρων DC. 41.45 ; übertr., ἐπ. ὑπερβάλλουσα πολιτῶν, Zufluß von Bürgern, Plat. Legg. V.740e ; – das Einschenken um Gesundheit zu trinken, das Gesundheittrinken (s. ἐπιχέω, med.), αἱ ἐν τοῖς πότοις ἐπιχύσεις Pol. 16.21.12 ; vgl. Ath. X.427c ; ἐπίχυσιν λαμβάνειν, ποιεῖσθαι, = ἐπιχεῖσθαι, τινός, auf Jem. Gesundheit trinken, Plut. Demetr. 25, Brut. 24. – Auch ein Gefäß zum Eingießen, Men. bei Ath. XI.484d, vgl. IV.142d.