ἐπιδεικτικός
ἐπιδεικτικός, fit for displaying
Could not find ἐπιδεικτικόν in Logeion dictionaries.
ἐπιδεικτικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπιδεικτικός
ἐπιδεικ-τικός, ή, όν,
- fit for displaying or showing off, ἤθους καὶ πάθους Luc. Salt. 35; ἡ ἐπιδεικτική display, Pl. Sph. 224b.
- 2 ἐ. λόγοι speeches for display, set orations, D. 61.2; ἐ. γένος λόγων Arist. Rh. 1358b8; ὁ ἐ. declamatory speaker, ib. 1359a15, cf. Plu. Comp.Dem.Cic. 1. Adv. -κῶς, πολεμεῖν Id. Luc. 11; ἐ. ἔχειν Isoc. 4.11: Comp. -ώτερον, γράφε ν Plu. Aud.poet. 2.28e.
ἐπιδεικτικός, ή, όν :
1 qui sert à montrer, gén. Luc. Salt. 35 ; ἡ ἐπιδεικτική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 224b, l’art d’étaler, montre, ostentation ||
2 fait pour la montre, pour l’étalage : λόγος ἐπ. Dém. 1401, fin ; ἐπ. λέξις, Arstt. Rhet. 1, 3, 3 ; cf. Pol. 12, 28, 8 ; Plut. Dem. c. Cic. 1, discours du genre démonstratif ou d’apparat ; ὁ ἐπιδεικτικός, Arstt. Rhet. 1, 3, 4, orateur d’apparat, déclamateur.
Étym. ἐπιδείκνυμι.
ἐπιδεικτικός, ή, όν, aufzeigend, zur Schau stellend, ἡ ἐπιδεικτική, sc. τέχνη, das zur Schau Stellen, Plat. Soph. 224b ; γένος λόγων, epideiktische, Prunkredegattung, ἔπαινος u. ψόγος enthaltend, Rhett.; λόγοι Dem. 61.2, wie Pol. 12.28.2 ; λέξις Arist. rhet. 3.12 ; mit πανηγυρικός verbunden, Plut.; auch vom Redner selbst, Plut. Kompar. Dem. et Cic. 1.
• Adv. ἐπιδεικτικῶς , ἔχειν Isocr. 4.11 ; Plut. Anton. 62 u. öfter.
• Adv. ἐπιδεικτικῶς , ἔχειν Isocr. 4.11 ; Plut. Anton. 62 u. öfter.
ἐπιδεικτικός, ή, όν
- 1fit for displaying, c. gen., Luc.; ἡ ἐπιδεικτική display, Lat. ostentatio, Plat.
- 2ἐπιδ. λόγοι speeches for display, declamations, Dem., etc.:—adv. -κῶς, Plut.