ἐπιδεικτικός
ἐπιδεικτικός, fit for displaying
Could not find ἐπιδεικτικώτερον in Logeion dictionaries.
ἐπιδεικτικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of ἐπιδεικτικός
ἐπιδεικ-τικός, ή, όν,
- fit for displaying or showing off, ἤθους καὶ πάθους Luc. Salt. 35; ἡ ἐπιδεικτική display, Pl. Sph. 224b.
- 2 ἐ. λόγοι speeches for display, set orations, D. 61.2; ἐ. γένος λόγων Arist. Rh. 1358b8; ὁ ἐ. declamatory speaker, ib. 1359a15, cf. Plu. Comp.Dem.Cic. 1. Adv. -κῶς, πολεμεῖν Id. Luc. 11; ἐ. ἔχειν Isoc. 4.11: Comp. -ώτερον, γράφε ν Plu. Aud.poet. 2.28e.
ἐπιδεικτικός, ή, όν :
1 qui sert à montrer, gén. Luc. Salt. 35 ; ἡ ἐπιδεικτική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 224b, l’art d’étaler, montre, ostentation ||
2 fait pour la montre, pour l’étalage : λόγος ἐπ. Dém. 1401, fin ; ἐπ. λέξις, Arstt. Rhet. 1, 3, 3 ; cf. Pol. 12, 28, 8 ; Plut. Dem. c. Cic. 1, discours du genre démonstratif ou d’apparat ; ὁ ἐπιδεικτικός, Arstt. Rhet. 1, 3, 4, orateur d’apparat, déclamateur.
Étym. ἐπιδείκνυμι.
ἐπιδεικτικός, ή, όν, aufzeigend, zur Schau stellend, ἡ ἐπιδεικτική, sc. τέχνη, das zur Schau Stellen, Plat. Soph. 224b ; γένος λόγων, epideiktische, Prunkredegattung, ἔπαινος u. ψόγος enthaltend, Rhett.; λόγοι Dem. 61.2, wie Pol. 12.28.2 ; λέξις Arist. rhet. 3.12 ; mit πανηγυρικός verbunden, Plut.; auch vom Redner selbst, Plut. Kompar. Dem. et Cic. 1.
• Adv. ἐπιδεικτικῶς , ἔχειν Isocr. 4.11 ; Plut. Anton. 62 u. öfter.
• Adv. ἐπιδεικτικῶς , ἔχειν Isocr. 4.11 ; Plut. Anton. 62 u. öfter.
ἐπιδεικτικός, ή, όν
- 1fit for displaying, c. gen., Luc.; ἡ ἐπιδεικτική display, Lat. ostentatio, Plat.
- 2ἐπιδ. λόγοι speeches for display, declamations, Dem., etc.:—adv. -κῶς, Plut.