ἐφέρπω
ἐφέρπω, to creep upon
ἐφέρπω, fut. -ψω A. Eu. 500 (lyr.): aor. 1 ἐφείρπῠσα Ar. Pl. 675 (ἐφερπύσας is f. l. for -ποίσας in Theoc. 22.15):—
- creep upon, ἐπὶ [χύτραν] Ar. l.c.
- II poet., come on or over, come gradually or stealthily upon, τινα A. Eu. 314 (anap.); ἐπʼ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει E. Alc. 269 (lyr.): abs., μήδʼ ἐφερπέτω νόσος A. Eu. 943 (lyr.).
- 2 abs., go forth, proceed, ib. 500 (lyr.); esp. in part., coming on, future, χρόνος ἐφέρπων Pi. O. 6.97; ἐφέρποισα κρίσις Id. Fr. 131.5; τᾶς -ούσας νυκτός during the following night, IG 4.952.15 (Epid.).
ἐφ·έρπω :
1 ramper vers, se glisser vers ou jusqu’à, avec ἐπί et l’acc. Ar. Pl. 675 ||
2 s’avancer peu à peu : τινά, Eschl. Eum. 314, 943, vers qqn ; cf. Eschl. Eum. 500 ; avec idée de temps, Pd. O. 6 ||
➳ Prés. part. fém. dor. ἐφέρποισα, Pd. fr. 96, 4 ; ao. ἐφείρπυσα, Ar. Pl. 675.
Étym. ἐπί, ἕ.
ἐφέρπω, (ἕρπω), heranschleichen u. übh. herankommen ; χρόνος ἐφέρπων Pind. Ol. 6.97 ; bes. von schlimmen Dingen, νόσος ἐφερπέτω Aesch. Eum. 903 ; ἐφέρψει κότος 477 ; μῆνις 304 ; σκοτία δʼ ἐπʼ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει Eur. Alc. 399 ; sp.D., wie Theocr. 5.83 ; auch in dor. Inscr.
ἐφέρπω
- 1steal up of time. μὴ θράσσοι χρόνος ὄλβον ἐφέρπων O. 6.97 δείκνυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν (sc. ἁ ψυχά) fr. 131b. 4.
ἐφέρπω
fut. ψω
but the aor1 in use is ἐφείρπυσα
- Ito creep upon, Ar.
- IIpoet. to come on or over, come gradually or stealthily upon, τινά Aesch.; ἐπʼ ὄσσοισι νὺξ ἐφέρπει Eur.
- 2absol. to go forth, proceed, Aesch.; in part. advancing, future, Pind.