ἐφέπω
ἐφέπω, to go after, follow, pursue
- ply, wield, ἔγχος Pi. P. 6.33.
- 2 c. dat. pers., apply, direct towards or against, Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους Il. 16.732, cf. 724.
- 3 ply, belabour, lay on to, [ἵππους] μάστιγι 24.326; of warriors, belabour, harass the enemy, 11.177, 22.188; σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ 21.542: c. acc. loci, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον 11.496; of hunters, beat, drive, κορυφὰς ὀρέων Od. 9.121 (but ἄγρην ἐφέπεσκον, . . ἰχθῦς ὄρνιθάς τε plied (ἐνήργουν Sch.) the chase, (hunting) fish and birds, 12.330): abs. metaph., punish, παραιβασίας Hes. Th. 220.
- II ply or practise a pursuit, ἄλλοι δʼ ἐπὶ ἔργον ἕποιεν Od. 14.195; πόλεμον ἐ. Simon. 142.2 (codd. AP); τερπωλὰς καὶ θαλίας Archil. 13; συμποσίας Pi. P. 4.294; ὅσια καὶ νόμιμα Ar. Th. 675; πολλὰ ἐπέπουσι (v.l. ἐφ-) Hdt. 7.8.αʹ; τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐ. practising his way, Pi. P. 1.50.
- 2 govern, administer, Θήβας A. Pers. 38 (anap.), cf. 552; πόλιας θνητῶν v.l. in Simon. 142.2; Ζεὺς ὥρην ἐφέπων Man. 3.32; face (ply, cope with) a task, οὐδέ κʼ Ἀθήνη τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα Il. 20.359; τοσσούσδʼ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι ib. 357; μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ faced (plied) them with his spear, 15.742.
- 3 c. acc. loci, haunt, frequent, of gods, nymphs, etc., γαῖαν καὶ βένθεα λίμνης Hes. Th. 366, cf. Pi. P. 1.30, Pae.Delph. 7; of birds, A.R. 2.384; γῆν καὶ θάλασσαν Luc. Trag. 267; visit, σῴζων ἐφέποις ἡμᾶς Aristonous 1.47.
- 4 molest, follow a woman, Herod. 2.47; cf. ἐφέπειν (-έπτειν cod.)· ἐπακολουθεῖν, Hsch.
- III come upon, encounter, face, πότμον ἐπίσπῃς, etc. Il. 6.412, etc.; θάνατον καὶ πότμον ἐ. Od. 24.31; θανεῖν καὶ πότμον ἐ. Il. 7.52, Od. 4.562, etc.; κακὸν οἶτον ἐ. 3.134; ὀλέθριον ἦμαρ ἐ. Il. 19.294; ἐ. αἴσιμον ἦμαρ 21.100; reversely, αἰὼν ἔφεπε μόρσιμος Pi. O. 2.10.—The Act. is rare in Att. (v. supr.).
- B Med., ἐφέπομαι (in later Poets ἐφέσπομαι Maiist. 46, Naumach. ap. Stob. 4.23.7, Nonn. D. 16.401, ἐπιέσπομαι Opp. C. 3.272): impf. ἐφειπόμην: fut. ἐφέψομαι S. Ant. 636, ἐπιέψομαι A.R. 2.18: aor. 2 ἐφεσπόμην (but 3 pl. ἐπέσποντ (ο) Pi. P. 4.133), imper. ἐπίσπου, inf. ἐπισπέσθαι: also aor. 1 imper. ἐφεψάσθω (v.l. ἐφαψ-) Theoc. 9.2:—follow, pursue, once in Hom. in hostile sense, ληϊστῆρσιν ἐπισπόμενος Ταφίοισιν Od. 16.426, cf. Hdt. 1.103, 3.54, Th. 4.96, etc.
- II follow, attend, λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ Il. 13.495; ἐπισπέσθαι ποσίν attend on foot, i. e. keep up with, 14.521, cf. Hdt. 3.14, 31, al.; εἰ μή οἱ τύχη ἐπίσποιτο if fortune attend him not, Id. 1.32, etc.; ᾧ χάρις ἐφέσπετο Ar. V. 1278: abs., opp. ἡγεῖσθαι, Th. 3.45.
- 2 obey, attend to, ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ giving the reins to their passion, 14.262; τῇ γνώμῃ τινὸς ἐ. Hdt. 7.10.γʹ; βουλῇ . . ἐπισπέσθαι πατρός A. Eu. 620; [γνώμαις], βουλεύμασι, τῷ δικαίῳ, S. Ant. 636, El. 967, 1037: abs., ὁ ἐπισπόμενος, opp. ὁ πείσας, Th. 3.43; also, agree, approve, εἰ δὲ . . ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι Od. 12.349, cf. Pi. P. 4.133.
- 3 follow an argument, μόγις πως ἐ. Pl. Lg. 644d, cf. Tht. 192e, etc.
1. zich bezighouden met, aansturen:
2. zich richten op, aanvallen, achtervolgen:
3. bezoeken, zich ophouden in, met acc. v. plaats:
Med. nachgehen, folgen, τινί, Il. 13.495, Od. 16.426 ; ποσίν τινι, mit den Füßen folgen können, Il. 14.521 ; ἐπέσποντο Pind. P. 4.133 ; in Prosa, Her. u. Folgde ; auch im feindlichen Sinne, verfolgen, u. übertr., εἰ μή οἱ τύχη ἐπίσποιτο, wenn ihn das Glück nicht begleite, Her. 1.32 ; 7.10.4 ; ᾧ χάρις ἐφέσπετο Ar. Vesp. 1278 ; μόγις μέν πως ἐφέπομαι, d.i. mit der Einsicht folgen, Plat. Legg. I.644d ; ἀδυνατήσασα ἐπισπέσθαι Phaedr. 248c ; – Folge geben, gehorsam sein, θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215, 16.96 ; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ, ihrer Leidenschaft folgend, sich durch sie verleiten lassend, 14.262, 17.431 ; βουλῇ πατρός Aesch. Eum. 590 ; γνῶμαι, αἷς ἔγωγʼ ἐφέψομαι Soph. Ant. 632 ; τῷ δικαίῳ El. 1026, vgl. 955 ; ὅ τε πείσας καὶ ὁ ἐπισπόμενος Thuc. 3.43. – Vgl. ἐφέσπομαι.
[ἐφ-, ἐπι- 5 11 + ἕπω1.]
3 pl. pa. iterative ἐφέπεσκον Od. 12.330.
2 sing. fut. ἐφέψεις Il. 21.588.
Infin. ἐφέψειν Od. 24.471.
Aor. ἐπέσπον Od. 11.197.
3 sing. -ε Od. 3.16, Od. 4.714.
3 pl. -ον Il. 19.294: Od. 3.134, Od. 11.372, 389, Od. 22.317, 416, Od. 24.22.
2 sing. subj. ἐπίσπῃς Il. 6.412, Il. 22.39.
3 sing. -ῃ Il. 2.359, Il. 15.495, Il. 20.337: Od. 4.196.
3 sing. opt. ἐπίσποι Od. 2.250.
Infin. ἐπισπεῖν Il. 7.52, Il. 21.100: Od. 4.562, Od. 5.308, Od. 12.342, Od. 14.274, Od. 24.31.
- 1
To direct or drive (horses): ἵππους ἐφέπων κέλευεν Il. 24.326.
- 2
To direct or dive (horses) against (a foe).
With dat.: πατρόκλῳ ἔφεπε ἵππους Il. 16.724. Cf. Il. 16.732.
- 3
To deal with, take in hand (foes): τοσσούσδʼ ἀνθρώπους Il. 20.357. Cf. Il. 20.359.
Absol., to drive off, keep back, the foe Il. 15.742.
- 4
To drive before one in flight: Τρῶας Il. 11.177, πεδίον 496 (app. meaning the men and horses flying over it (cf. πεδίον μετεκίαθον
714 cited under μετεκίαθον)). Cf. Il. 20.494, Il. 22.188.Absol.: σφεδανὸν ἔφεπεν Il. 21.542.
- 5
To go in quest of or pursue (game): ἄγρην Od. 12.330.
To drive (a place, i.e. the game found there): κορυφὰς ὀρέων Od. 9.121.
- 6
With notion of reaching a point, to meet or encounter (one’s fate or the like): ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς Il. 6.412, ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ Il. 21.100. Cf. Il. 2.359, Il. 7.52, Il. 15.495, Il. 19.294, Il. 20.337, Il. 21.588, Il. 22.39: Od. 2.250, Od. 3.16, 134, Od. 4.196, 562, 714, Od. 5.308, Od. 11.197, 372, 389 = Od. 24.22, Od. 12.342, Od. 14.274, Od. 22.317 = 416, Od. 24.31, 471.
- 1
[ἐφ-, ἐπι- 8 + ἕπω2.]
Only in mid. Aor. pple. ἐπισπόμενος, -ου Il. 13.495: Od. 3.215, Od. 14.262, Od. 16.96, 426, Od. 17.431, Od. 24.183, 338.
Infin. ἐπισπέσθαι Il. 14.521.
- 1
To follow in company with, go with, accompany, a person Od. 24.338.
With dat.: ἑοῖ αὐτῷ Il. 13.495. Cf. Od. 16.426.
- 2
to follow up, hang upon, a flying foe: οὔ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων (genit. absol.) Il. 14.521.
- 3
With dat., to follow the guidance of, be influenced by (something immaterial): θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215 = Od. 16.96.
To give oneself up to, yield to (passion): μένεϊ σφῷ Od. 14.262 = Od. 17.431, Od. 24.183.
- 1
- a act.
- α embrace met., αἰὼν δʼ ἔφεπε μόρσιμος O. 2.10 νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων ἐστρατεύθη P. 1.50
- β busy oneself with, devote onself to Ζεῦ ὃς τοῦτʼ ἐφέπεις ὄρος P. 1.30 ὁ δʼ ἔφεπεν κραταιὸν ἔγχος wielded P. 6.33 συμποσίας ἐφέπων θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις P. 4.294
- b follow, give support οἱ δʼ ἐπέσποντʼ P. 4.133
- c frag. ]εφεπετʼ[ P. Oxy. 2442, fr. 41A. 2. ]ντι κέλευθον ἐπισπησει[ P. Oxy. 2672, fr. 1. 9 ad ?fr. 346.
- Ito go after, follow, pursue, c. acc., Il.
- IIto drive on, urge on, ἵππους ἐφέπων μάστιγι Il.; and c. dat. pers., Πατρόκλῳ ἔφεπε ἵππους drove them against him, Il.
- IIIto follow a pursuit, busy oneself about it, c. acc., Hom.; ἐφ. Θήβας to administer, govern it, Aesch.
- 2c. acc. loci, to search, explore, traverse, Lat. obire, Hom., Hes.
- IVto come suddenly upon, encounter, incur, πότμον ἐπισπεῖν Hom.; ὀλέθριον ἦμαρ ἐπ. Il.
- BMid. to follow, pursue, c. dat., Od., Hdt., etc.
- IIto follow, accompany, attend, Il., Hdt.; ἐπισπέσθαι ποσίν to follow on foot, i. e. keep up with, Hdt.; εἴ οἱ τύχη ἐπίσποιτο if fortune attend him, Hdt.:—absol., Thuc.
- 2to obey, attend to, θεοῦ ὀμφῇ Od.; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ giving the reins to their passion, Od.; βουλῇ ἐπισπέσθαι πατρός Aesch., etc.:—absol., ὁ ἐπισπόμενος, opp. to ὁ πείσας, Thuc.:—also to agree, approve, in tmesi, ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι Od.
- 3to follow an argument, Plat.
-
…, ἦε καὶ αὐτοῦ θυμὸς ἐφωρμήθη ἴμεν ἐς Πύλον, ὄφρα πύθηται πατρὸς ἑοῦ ἢ νόστον ἢ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κατὰ δῶμʼ Ὀδυσῆος. τὴν δʼ ἄχος ἀμφεχύθη θυμοφθόρον, οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη δίφρῳ…
Homer, Odyssey
-
…ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἀχνυμένη · περὶ δʼ ἄλλαι ἀγηγέραθʼ, ὅσσοι ἅμʼ αὐτῷ οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον. ἔγνω δʼ αἶψʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν · κλαῖε δʼ ὅ γε λιγέως, θαλερὸν κατὰ…
Homer, Odyssey
-
…αὐτοῦ πὰρ νήεσσι μένειν καὶ νῆας ἔρυσθαι, ὀπτῆρας δὲ κατὰ σκοπιὰς ὤτρυνα νέεσθαι · οἱ δʼ ὕβρει εἴξαντες, ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ, αἶψα μάλʼ Αἰγυπτίων ἀνδρῶν περικαλλέας ἀγροὺς πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα, αὐτούς…
Homer, Odyssey
-
…ἐϋκτιμένην κατʼ ἀλωὴν εἴπω, ἅ μοί ποτʼ ἔδωκας, ἐγὼ δʼ ᾔτεόν σε ἕκαστα παιδνὸς ἐών, κατὰ κῆπον ἐπισπόμενος · διὰ δʼ αὐτῶν ἱκνεύμεσθα, σὺ δʼ ὠνόμασας καὶ ἔειπες ἕκαστα. ὄγχνας μοι δῶκας τρισκαίδεκα καὶ δέκα μηλέας…
Homer, Odyssey
-
…λοιγὸν ἀλάλκοι. οἳ δʼ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον · ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι. ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον…
Homer, Iliad
-
…ἡμεῖς πανταχῇ δρῶντες φίλοι ; πάτερ, σός εἰμι, καὶ σύ μοι γνώμας ἔχων χρηστὰς ἀπορθοῖς, αἷς ἔγωγʼ ἐφέψομαι. ἐμοὶ γὰρ οὐδεὶς ἀξιώσεται γάμος μείζων φέρεσθαι σοῦ καλῶς ἡγουμένου. οὕτω γάρ, ὦ παῖ, χρὴ διὰ…
Sophocles, Antigone
-
…αἴθʼ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην · τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας. ἀλλʼ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους, αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων. ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις…
Homer, Iliad
-
…οὐδʼ ἠβαιόν · τοὔνεκα γὰρ καὶ πόντον ἐπέπλως, ὄφρα πύθηαι πατρός, ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν. ἀλλʼ ἄγε νῦν ἰθὺς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο · εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε. λίσσεσθαι δέ μιν…
Homer, Odyssey
-
…ἡγήσατο νηπιέῃσι · φῆ δʼ ὅ γε τίσεσθαι παιδὸς φόνον, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἀλλʼ αὐτοῦ πότμον ἐφέψειν. αὐτὰρ Ἀθηναίη Ζῆνα Κρονίωνα προσηύδα · ὦ πάτερ ἡμέτερε, Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων, εἰπέ μοι εἰρομένῃ ,…
Homer, Odyssey
-
…προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς · Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι σχέτλιος · αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο ὅσσον ἐμοί · τάχα κέν…
Homer, Iliad