ἠρέμησις

ἠρέμ-ησις, hyperdor. ἀρέμησις, εως, ἡ, Ti.Locr. 104b:—

• rest, opp. κίνησις, Arist. Ph. 251a26, al.; ἡ νόησις ἔοικεν -ήσει μᾶλλον ἢ κινήσει Id. de An. 407a32; ἐν ἀρεμήσει, of ἐπιθυμία, Ti.Locr. l.c.

ἠρέμησις, ἡ, das Ruhig-, Gelassensein, die Ruhe ; ἐπιθυμίαν ἐν ἀρεμήσει εἶμεν Tim.Locr. 104b ; neben πράϋνσις u. κατάστασις ὀργῆς, im Ggstz von κίνησις, Arist. rhet. 2.3, vgl. anim. 1.3.13.

ἠρέμησις, εως

• quietude, Arist.