ἡμιστάτηρον
ἡμιστάτηρον, half stater
ἡμι-στάτηρον [ᾰ], τό,
- half-στατήρ, IG 1(2).917 (prob.), SIG 218.25 (Olbia, iv B.C.), Schwyzer 701 (Erythrae, v B.C.), Arist. Fr. 529, cf. Hsch. s.v. ἡμίχα.