ἡμιτέλεστος
ἡμιτέλεστος, half-finished
ἡμιτέλ-εστος, ον, (τελέω)
- half-finished, Th. 3.3, dub. in D.H. 1.59, etc.; of a ladyʼs hair, half-done, Aeschin.Socr. 18; of a child, Nonn. D. 1.5.
ἡμι·τέλεστος, ος, ον [ῐ] à moitié fini, Thc. 3, 3 ; DH. 1, 59, etc.
Étym. ἡμι-, τελέω.
ἡμιτέλεστος, halb vollendet, Thuc. 3.3 u. Sp., wie Dion.Hal. 1.59 ; DC. 37.44.
ἡμιτέλεστος
ἡμι-τέλεστος, ον
τελέω
- half-finished, Thuc.