ὀψιτέλεστος
ὀψιτέλεστος, to be late fulfilled
Could not find ὀψιτέλεστον in Logeion dictionaries.
ὀψιτέλεστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ὀψιτέλεστος
ὀψι-τέλεστος, ον,
- late of fulfilment, τέρας ὄψιμον ὀ. Il. 2.325, cf. Tryph. 48, Nonn. D. 25.362, al.
ὀψι·τέλεστος, ος, ον [ῐ] qui s’accomplit longtemps après, Il. 2, 325.
Étym. ὀψέ, vb. de τελέω.
ὀψιτέλεστος, spät vollendet, erst spät in Erfüllung gehend, τέρας, Il. 2.325, wie ὄψιμος.
ὀψιτέλεστος
[ὀψέ + τελεσ-, τελέω.]
To be fulfilled in the far future : τέρας Il. 2.325.
ὀψιτέλεστος : late - fulfilled, Il. 2.325†.
ὀψιτέλεστος
ὀψῐ-τέλεστος, ον,
- Ito be late fulfilled, Il.