ὀψίτομος
ὀψίτομος, cut late; to be cut or pruned late
ὀψί-τομος [ῐ], ον,
- cut, or to be cut or pruned, late, Thphr. CP 3.2.3.
ὀψί·τομος, ος, ον [ῐ] qu’il faut tailler tard, en parl. de la vigne, Th. C.P. 3, 2, 3.
Étym. ὀψέ, τέμνω.
ὀψίτομος, spät geschnitten, Theophr.