ὀψίνοος
ὀψίνοος, late-observing
ὀψίνοος [ῐ], ον,
- late-observing, i.e. remiss, inobservant, of Epimetheus, Pi. P. 5.28.
ὀψί·νοος, οος, οον [ῐ] dont la sagesse est tardive, Pd. P. 5, 36 ; Nonn. Jo. 3, 23.
Étym. ὀψέ, νόος.
ὀψίνοος, spät klug werdend, spät, nachher erkennend ; Epimetheus, Pind. P. 5.28 ; Nonn.
ὀψίνοος
- 1late thinking Ἐπιμαθέος ὀψινόου P. 5.28
ὀψίνοος
ὀψί-νους, ουν,
- late-observing, of Epimetheus, Pind.