ὑπερφαλαγγέω
ὑπερφαλαγγέω, to extend the phalanx so as to outflank the enemy
ὑπερφᾰλαγγ-έω,
- extend the line of oneʼs phalanx so as to outflank the enemy on both wings, Ascl. Tact. 10.18, Arr. Tact. 29.10, Ael. Tact. 38.1: generally, outflank, X. Cyr. 7.1.5, etc.: c. gen., ὑ. τοῦ στρατεύματος ib. 6.3.20; ὑ. ὑπὲρ τὸ κέρας Arr. Tact. 25.9.
ὑπερ·φαλαγγέω-ῶ [φᾰ] déployer la ligne de bataille de manière à déborder l’ennemi, Xén. Cyr. 7, 15, etc. ; Arr. Tact. 29, 10 ; avec le gén. Xén. Cyr. 6, 1, 30 ; avec l’acc. Arr. Tact. 25, 9.
Étym. ὑ. φάλαγξ.
ὑπερφαλαγγέω, der eigenen Schlachtreihe eine größere Ausdehnung geben, als die feindliche hat, und diese dadurch überflügeln, Xen. Cyr. 6.3.20, 7.1.5.
ὑπερφαλαγγέω
fut. ήσω
- to extend the phalanx so as to outflank the enemy: generally, to outflank, Xen.; c. gen., ὑπ. τοῦ στρατεύματος Xen.